MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14/07/2015 gün ve 2014/263 - 2015/229 sayılı kararı onayan Daire'nin 13/09/2018 gün ve 2016/14042 - 2018/5305 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkillerinin TPMK nezdinde tescilli “PINAR” ibareli çok sayıda markaları olduğunu, bu markaların müvekkili şirketler tarafından uzun süredir kullanıldığını, davalı şirketin “BAHÇEPINAR” ibareli marka tescil başvurusuna itiraz edildiğini, işbu itirazlarının önce Markalar Dairesi Başkanlığı ardından YİDK tarafından reddedildiğini, davalı başvurusunun müvekkiline ait olan ve tescil edilmek istenen sınıfta ayırt edici unsur haline gelmiş olan “Pınar” ibareli markaları ile iltibas yaratacak derecede benzer olduğunu, işitsel ve görsel olarak karıştırılma ihtimalinin mevcut olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK kararının iptaline ve “BAHÇEPINAR” ibareli markanın tescil edilmiş ise hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
Davalı ... vekili, dava konusu “BAHÇEPINAR DOĞAL KAYNAK SUYU” markası ile davacının PINAR ibareli markalarının karıştırılmaya sebebiyet verebilecek derecede benzer olmadığını, YİDK kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkilinin 2000 yılından bu yana BAHÇEPINAR markası altında ürün satışı yaptığını, hatta BAHÇEPINAR markasının 2001-06663 sayı ile 12.04.2001 tarihinden itibaren TPMK nezdinde tescilli olduğunu, davacıların müvekkilinin BAHÇEPINAR markasını kullanmasına yıllarca sessiz kaldığını, PINAR kelimesinin genel bir kelime olduğunu, su kaynağı anlamına geldiğini, markaların birbirlerinden farklı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 02/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.