MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 22/12/2017 tarih ve 2016/354 E- 2017/461 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 22/11/2018 tarih ve 2018/524 E- 2018/1221 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2015/76501 sayılı “troy türkiye'nin ödeme yöntemi” ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun, Markalar Dairesi Başkanlığınca 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca kısmen reddedildiğini, kısmi ret kararına yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından reddine karar verildiğini, müvekkilinin 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununda yer alan tanım gereği, bir "takas ve mahsup" kuruluşu olarak hizmet verdiğini ve faaliyetlerini BDDK'nın verdiği faaliyet iznine tabi olarak yürüttüğünü, başvuru konusu ibare ile redde mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında bir benzerliğin olmadığını, bu nedenle YİDK kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, YİDK'in 2016-M-7093 sayılı kısmi ret kararının iptaline ve başvurunun, başvuru kapsamındaki tüm sınıflar yönünden tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı TPMK, davalı Akser Led ve Elek. San. ve Tic. AŞ vekili ve davalı ... Müh. İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekilleri davanın reddini istemişlerdir.
Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığı, 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesinde düzenlenen koşullarının somut olayda gerçekleşmediği, YİDK kararının iptali koşullarının oluştuğu, marka başvurusunun 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca reddi kararının iptali istemiyle açılan davada, redde mesnet marka sahiplerine husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davalı Kurum yönünden davanın kabulüne, YİDK'in 2016-M-7093 sayılı kararının iptaline, davalı şirketler hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Karar davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.