MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 09/03/2017 tarih ve 2015/175-2017/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkili Gürok A.Ş'nin ticari unvan ile ürünlerinde "Güral" ve "Gürallar" ibaresini kullanan ilk şirket olduğunu, 2005 yılında kurulan davalı şirketin "Güral ve Gürallar" markaları üzerinde hak sahibi olduğu iddiasıyla, müvekkillerine markalarına tecavüzde bulundukları gerekçesiyle ihtarname gönderdiğini ileri sürerek davalının 2010/16139 sayılı "Güral Cam", 2010/14221 sayılı "Gürallar" ve 2010/14456 sayılı "Gürallar" ibareli markalarının bütün sınıflar bakımından kötü niyetli marka tescili oluşturduğunun tesbitine, markaların hükümsüzlüğüne, hükümsüzlük talebinin kabul görmemesi halinde müvekkillerinin "Güral" ve "Gürallar" ibarelerini ticari unvan, kurumsal kimlik ve ürün markası olarak kullanımlarına ilişkin fiillerinin davalının marka hakkına tecavüz teşkil etmediği şeklinde muarazanın önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yetki, husumet, zamanaşımı itirazlarında bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı ...Ş'nin kerestecilik, kömür ve otel işletmeciliği amaç ve konuları için kurulduğunu, cam işinde "güral" kök kelimesini marka olarak hiç bir şekilde kullanmadığını, diğer davacı Gürallar Yapı A.Ş'nin ise gübre inşaat malzemesi, turizmde organik atıklar alanında faaliyet gösterdiğini, 2010-2011 yılında cam üretimi sektörüne girdiğinde de "Güral" ibaresini marka olarak kullanmadığını, salt babadan gelen soyadı gerekçe gösterilerek müvekkili markalarının hükümsüzlüğünün talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davacı her ne kadar üstün hak iddiasına dayanmışsa da, dava konusu edilen markaların kapsadıkları emtiaya yönelik murisleri döneminde ortak bir kullanımın ispat edilemediği, davalının tescilli kullanımının davacıdan daha önceye dayandığı, “Güral” ve “Gürallar” ibareli markaların 21. sınıftaki emtia yönünden muris Ali Güral’dan kalan bir hak içermediği, davacı yanın üstün hakkını ispata yarar herhangi bir delil ibraz edemediği, davalının marka tescillerinde kötüniyetli olduğunun da ispat edilemediği gerekçesiyle hükümsüzlük talebinin ve dava konusu markaların kullanımının tecavüz teşkil etmediği yönünde muarazanın giderilmesi talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, temyize konu karar gerekçesi ve temyiz edenin sıfatı itibariyle 556 sayılı KHK'nın 74. maddesine dayalı uyuşmazlık bakımından mahkemece verilen ret hükmünün de 21. sınıf cam emtiasına yönelik davanın kanıtlanamadığından bahisle reddine şeklinde anlaşılacak olmasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 22/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.