MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14.07.2016 gün ve 2014/244 - 2016/144 sayılı kararı onayan Daire'nin 12.12.2018 gün ve 2017/2322 - 2018/7875 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davacı şirketin 1961 yılında başladığı bisküviler, krakerler, gofretler, pastalar, tartlar ve kekler sair ürünlerin imali, ithali, ihracı ve ticareti alanlarında faaliyet gösterdiğini, "ETİ" esas ibareli tanımış markaların ayrıca 114829, 2001 26082, 134321, 2007 32833, 2007 01000, 2008 40482, 2008 40483, 2007 45676, 2007 45675, 2008 30577, 2007 30578, 2009 49816, 2008 48578, 2010 03132, 2011/17366, 2011/17375, 2011/44906 sayılı markalar ile 2003 02216/1,2,3,4,5 ve 2006 05214/2 sıra nolu endüstriyel tasarımların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "TOPCELL" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPMK’ye başvurduğunu, 2011/99409 kod numarasını alan başvurunun Marka Bülteninde ilanı üzerine davacı tarafından Markalar Dairesi Başkanlığı'na itirazda bulunulduğunu, itirazın reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, davacı markalarındaki “KEK” ibaresinin ürünün cinsini, “ETİ” ibaresinin şirketin ticaret unvanını işaret ettiğini, markalardaki ayırt edici esas unsurun “TOP” ibaresi olduğunu, davalının “TOP” esas unsuruna eklediği “CELL” ibaresinin iltibas tehlikesini ortadan kaldırmaya yeterli bir farklılık sağlamadığını, başvuru konusu markada da “TOP” ibaresinin öne çıktığını, esas unsuru "TOP" olan davalı markası ile müvekkiline ait “TOP” esas unsurlu markaların birbiriyle ayırt edilemeyecek derecede benzer markalar olduğunu, davalının başvurusunun iltibas yaratma ihtimalinin bulunduğunu, tüketicilerin başvuruyu davacı şirketin seri markalarından birisi olarak algılayacağını ileri sürerek 2014-M-6769 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili ve davalı şirket vekili, ayrı ayrı sundukları dilekçelerle davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, markaların kapsadığı mal ve hizmetlerin aynı, aynı tür veya benzer olduğu, davacının tüm markalarında “topkek” ibaresinin öne çıktığı, davacı markalarında “top” ve "kek” kelimelerinden oluşan tamlama bütün halinde bir anlam taşımakta ise de tamlamanın başında yer alan “top” ibaresinin ayırt edici niteliği düşük bir marka unsuru olarak kabul edilemeyeceği, “top” ibaresinin markada öne çıkan baskın unsur olduğu, davalının 2011/99409 sayılı başvurusu markasının TOPCELL ibaresinden oluştuğu,“cell” ibaresinin “top” ibaresine ayırt edicilik kazandırmadığı, markaların hitap ettiği tüketici kitlesinin aynı olduğu, markalar arasında doğrudan karıştırılma ihtimali bulunduğu, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b hükmü anlamında tescil engelinin oluştuğu, bu itibarla KHK'nin 8/4 hükmü anlamında tanınmışlık ve tescil engelinin bulunup bulunmadığının tartışılmasının sonuca etkili görülmediği gerekçeleriyle davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davalı şirket vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 20,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.