MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/11/2017 tarih ve 2017/73 E- 2017/443 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 05/12/2018 tarih ve 2018/545 E- 2018/1265 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 9, 35, 36 ve 38.sınıf ürün ve hizmetleri içeren " 2015/80451 sayılı "TROY TÜRKİYE'NİN ÖDEME YÖNTEMİ" ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından dava dışı şirketlere ait 14, 16, 18, 20, 21, 28 ve 35/1-4.sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2001/21057 sayılı "TROY+ŞEKİL", 9, 17, 19 ve 37.sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2002/32595 sayılı "TROY MÜHENDİSLİK İNŞAAT SAN. VE TİC. A.Ş." , 9.sınıf ürünleri içeren 2015/14420 sayılı "TROY", 38.sınıf hizmetleri içeren 2015/30565 sayılı "TROY", 9 ve 38.sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2015/30809 sayılı "TROY+şekil" ve 9.sınıf ürünleri içeren 2015/40822 sayılı "TROY" ibareli markaları mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca 9.sınıf ürünler ile 9.sınıf ürünler için 35/5.sınıf hizmetler, 35/1.sınıf hizmetler ve 38.sınıf hizmetler için reddedildiğini, ret kararının kaldırılması amacıyla itirazda bulunduklarını, ancak itirazın nihai olarak YİDK tarafından haksız şekilde reddedildiğini, zira müvekkilinin başvurusunun konusu işaretin görsel, secil ve anlamsal olarak redde mesnet markayla ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığını, müvekkilinin anılan işareti kullandığını ve bilinirlik kazandırdığını ileri sürerek, başvurularının reddine dair TPMK YİDK'nın 26.12.2016 tarihli ve 2016/M-12484 sayılı kararının iptaline ve başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPMK vekili, davacı başvurusunun konusu olan "troy" ibareli işaretin mutlak ret nedeninden etkilenmeksizin tescilinin mümkün olmadığını, Kurum kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesi, iddia, savunma, toplanan delilleri bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; başvuru konusu işaretin "troy" ibareli olduğu, görsel unsurlar nazara alındığında sözcük markası olduğunun kabulü gerektiği, redde mesnet alınan dava dışı şirketlere ait markaların "TROY+ŞEKİL"; "TROY MÜHENDİSLİK İNŞAAT SAN. VE TİC. A.Ş."; "TROY"; "TROY"; "TROY+şekil" ve "TROY" ibareli ve biçimli olduğu, redde mesnet alınan "TROY+ŞEKİL"; "TROY"; "TROY"; "TROY+şekil" ve "TROY" ibareli markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu, buna karşın başvuru konusu "troy" ibareli işaret ile redde mesnet alınan "TROY MÜHENDİSLİK İNŞAAT SAN. VE TİC. A.Ş." ibareli marka arasında 556 zayılı KHK'nın 7/1-b maddesi kapsamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığı, redde mesnet alınan ve başvuru konusu işaret ile ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunan "TROY+ŞEKİL" ibareli, 2001/21057 sayılı markanın kapsamının farklı bulunması nedeniyle redde mesnet alınmasının mümkün olmadığı, redde mesnet alınan ve başvuru konusu işaret ile ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunan diğer markaların başvurunun kapsamında bulunan ve reddedilen (35/1.sınıf hariç) 9.sınıf ürünler ile 9.sınıf ürünler için 35/5.sınıf hizmetler ve 38.sınıf hizmetlerin redde mesnet markaların kapsamlarındaki ürün ve hizmetlerle aynı türden oldukları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, TPMK YİDK'nın 26.12.2016 tarihli ve 2016/M-12484 sayılı kararının 2015/80451 sayılı başvuru kapsamındaki 35/1.sınıftaki "Reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler, ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri." bakımından davacı itirazının reddi yönünden iptaline, sair yönden iptal isteminin reddine karar verilmiştir.
Karar, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesince tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda, davacının "troy Türkiye'nin Ödeme Yöntemi" ibareli başvurusu ile mesnet alınan markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle, davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği ve benzerlik olgusunun dar yorumlanması gerektiği, bu durumda davacının "troy Türkiye'nin Ödeme Yöntemi" ibareli başvurusu ile mesnet alınan markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi kapsamında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeniden hüküm kurularak, davanın kabulü ile, TPMK YİDK'nın 26.12.2016 tarihli ve 2016-M-12484 sayılı kararının iptaline ve davacı vekilinin başvurunun tesciline yönelik talebinin reddine karar verilmiştir.
Karar, davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.