MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09.03.2018 tarih ve 2016/556 E. - 2018/343 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.12.2019 tarih ve 2018/1385 E. - 2019/1620 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin kamu kurum ve kuruluşlarına, özel kurum ve kuruluşlara ait bina ve eklentilerinde her türlü temizlik, bakım, ilaçlama, gıda, tekstil, turizm, kafeterya, yemek, güvenlik ve inşaat işleri yapmakta ve bu amaçla ihalelere katılma olduğunu, TÜBİTAK - Marmara Araştırma Merkezi tarafından 09.07.2015 tarihinde saat 10:00'da yapılacak olan ihaleye katılmak üzere şirket yetkililerinden birinin görevlendirildiğini, ihale gün ve saatinden evvel ihalenin yapılacağı yerde hazır bulunmak için davalı seyahat firmasından 08.07.2015 tarihinde kalkış saati 16:00, varış saati 06.00 olan olan Gebze bileti satın alındığını, ancak otobüsün internet sitesinde varış saati olarak yazılı saatten tam 4 saat sonra terminale ulaştığını, davalı şirket yetkilisinin 10:00'da başlayan ihaleye davalı şirkete ait otobüsün Gebze'ye geç varmasından dolayı katılamadığını, şirketin bu sebeple maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek şimdilik 1.000.- TL maddi, 100.000.- TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davanın tüketici mahkemesinde açılması gerektiğini ve davalının yerleşim yerinin İstanbul-Bayrampaşa olması sebebiyle davanın yetkili yer mahkemesinde açılmadığını, davacı şirketin yetkili temsilcisinin seyahatinin gecikmesinde davalıya atfedilebilecek bir kusur bulunmadığını, aracın yakıt deposunda meydana gelen arıza nedeniyle tamiratın 3 saat sürdüğünü, TTK 910 ve 911. maddeleri uyarınca davacının tazminat talep hakkının bulunmadığını, davacı şirketin ihaleye katılmış olsa dahi yeterliliği bulunmadığından ihaleyi alamayacağını, ayrıca manevi tazminat koşullarının da oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı şirket yetkili temsilcisinin 09.07.2015 tarih ve 10:00 saatindeki ihaleye katılmak için Gaziantep'ten Gebze'ye gitmek üzere davalıdan otobüs bileti satın aldığı ancak otobüsün bir sonraki gün 06:00'da varması gereken Gebze'ye ihale saatinden sonra 10:06'da vardığı, davacının ihaledeki teklifinin gerekli şartları taşımıyor olması sebebiyle değerlendirme dışı bırakılacağı, ön incelemeden geçmiş olsa dahi teklifinin (3.542.350,80 TL) ihale edilen fiyattan (3.205.427.-TL) yüksek olması sebebiyle ihaleyi kazamayacağı, davacının ihaleye katılamamış olması sebebiyle oluşan bir zararı bulunmadığı, TBK 58. md uyarınca davacının manevi zararından da söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi'nce; 6098 sayılı TBK'nın 58. maddesinde öngörülen manevi tazminat koşullarının gerçekleşmediği, davacının maddi zararının ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02.12.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.