MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17/12/2014 tarih ve 2014/379-2014/407 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin 2013/49653 sayılı "GAZETE KADIKÖY KADIKÖYLÜLERİN HAFTALIK BAĞIMSIZ YEREL GAZETESİ + Şekil" ibareli 41.sınıftaki hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, marka başvurusunun davalı tarafından "KADIKÖY GAZETESİ" ibareli, 41.sınıf hizmetleri içeren 2006/11508 sayılı marka mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca kısmen reddedildiğini, başvuru konusu işaret ile redde mesnet markaların görsel, işitsel ve biçimsel olarak, kapsamlarında yer alan ürün ve hizmetler bakımından ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunmadıklarını ve ortalama yararlanıcılar nazarında karıştırma ihtimali bulunmadığını, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek YİDK'nın 2014/M-9219 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; başvuru konusu işaretle redde mesnet alınan markaların kapsamlarındaki ürün ve hizmetlerin aynı tür olduğunu, görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktığı izlenim itibarıyle ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olduklarını, kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; başvuru markasının şekil ve renk ile sözcükler itibariyle özgün bir kompozisyon oluşturduğu, başvuru konusu işaret ile redde mesnet marka arasında KADIKÖY sözcüğünden doğan kısmi bir benzerlik olmasına rağmen, içerdikleri diğer şekiller, yazım biçimleri ve sözcükler itibariyle bıraktıkları genel izlenim itibariyle anlamsal, görsel ve işitsel olarak birbirlerinden farklı oldukları, çok bilinen il ve ilçe isimlerinin yalnız başına marka olarak tescil edilemeyecekleri, zira ayırt ediciliklerinin bulunmadığı, herkesin kullanımına açık oldukları, 41. sınıf hizmetlerden yararlanacak olan kişilerin nezdinde iltibasa neden oluşturmayacağı, başvurunun ilâna çıkarılmasının ve redde mesnet marka sahibinin itirazına açılmasının makul ve zorunlu olduğu, işletmesel bağlantılandırma ihtimalinin 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi kapsamında bulunmadığı, davalı kurum kararının hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne YİDK'nın 2014/M-9219 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.