MAHKEMESİ: ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12/09/2019 tarih ve 2019/189 E- 2019/1146 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 23/01/2020 tarih ve 2020/34 E- 2020/95 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin Bardini Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye karşı hizmet süresinin tespiti için dava açtığını, Gaziantep 4. İş Mahkemesi'nin 2015/305 Esas sayılı dosyası ile hizmet süresinin tespitine karar verildiğini, kararın temyiz edilmesi sonucu Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin 2018/2101 esas, 2019/121 karar sayılı ilamı ile söz konusu şirketin resen ticaret sicilinden terkin edilmesi sebebiyle şirketin ihyası ile tasfiye memuru atanması ve kararın tasfiye memuruna tebliği için dosyanın geri çevrildiğini, işbu nedenle Gaziantep 4. İş Mahkemesi tarafından şirketin ihyası ve tasfiye memuru atanması için kendilerine 1 aylık süre ve yetki verildiğini ileri sürerek Bardini Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ihyasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; ihyası istenilen şirkete ilişkin TTK'nın Geçici 7. maddesi uyarınca gerekli ihtarların yapıldığını, maddenin 4/a fıkrası gereğince ihtarın TTSG yayın tarihinden itibaren otuzuncu günün akşamı şirket yetkilisine tebliğ edildiğinin kabul edileceğini, Ticaret Sicil Müdürlüğü'nce ihtardan (07.07.2015 tarihli ihtar gazetesi) sonra şirketin terkin edildiğini, (14.10.2015 tarihli terkin gazetesi), davacının şirketin kapanmasından itibaren beş yıl içinde haklı gerekçelere dayanarak mahkemeye başvurması ve ihya talebinde bulunmasının yasal hakkı olduğunu, şirketin ihyasına karar verilmesi halinde kurumun kusurunun olmaması ve zorunlu taraf olması sebebiyle yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmamasına karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu şirketin 07.10.2015 tarihinde TTK'nın geçici 7. maddesine göre terkin edildiği, TTK'nın geçici 7. maddesinin 4/a, 11. fıkralarına göre, şirkete ve şirket yetkililerine ihtar tebliğ edilmesi gerekirken dosyaya sunulan belgelerden terkin edilen şirkete ihtarın tebliğ edilmiş olduğu, ancak şirket yetkililerine herhangi bir ihtar tebliğ edilmeksizin doğrudan Ticaret Sicil Gazetesi'ndeki ilan suretiyle terkin işleminin yapıldığı, bu durumun usule aykırı olduğu,davacının açmış olduğu dava açısından husumeti yöneltebilmesi bakımından ihya kararı verilmesinde hukuki yararının
bulunduğu, Gaziantep 4. İş Mahkemesi'nde açılan davanın tarihinin 27.07.2009 olup, terkin tarihinden çok önce olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Bardini Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin Gaziantep 4 İş Mahkemesi'nin 2015/305 esas sayılı dosyası ile sınırlı olmak üzere ihyasına, TTK'nın 547/2. maddesine göre ek tasfiye memuru atanmasına karar verilmiştir.
Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı vekilinin istinaf başvurusunun, 6102 Sayılı TTK'nın geçici 7/4-a maddesi uyarınca, şirketin ticaret sicilindeki son adresine ve sicil kayıtlarına göre şirketi temsil ve ilzama yetkilendirilmiş kişilere ihtar yollanması gerektiği, dava konusu olayda şirketin temsilcilerine tebligat çıkarılmadığı, yukarıda anılan Kanun hükümlerine göre usulüne uygun olarak ihtar düzenlemeyen davalının, yargılama giderlerinden sorumlu olduğu, şirket yetkilisi Mehmet Özdemir'in ek tasfiye memuru atanmasının yerinde olduğu, ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas bakımından kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy