MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki davadan dolayı Şefaatli Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.12.2018 gün ve 2017/90-2018/288 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK Geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 2.590.- TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir.
Davacı davalı şubeden kullanmış olduğu krediden dolayı toplam 2.752,25 TL masraf ve istihbarat ücretinin rızası hilafına alındığını ileri sürmüş, mahkemece yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuyla davacının davalı bankadan “Esnek Ödemeli Ticari Kredi” kullandığı ve kredi tahsis ve istihbarat ücreti açıklamasıyla davacıdan 2.245,00 TL masraf 112,25 TL BSMV tahsil edildiği, emsal banka oranları dikkate alındığında davacıdan 1.448,12 TL fazla tahsil edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.448,12 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kabul ve red edilen miktarlar yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kalmakta olup, dosya kapsamından fazlaya dair istenebilecek bir miktar da tespit edilmemiş olup, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında ilk derece mahkemesince bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin miktar yönünden ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz isteminin ayrı ayrı REDDİNE, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 11/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.