MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 09.03.2017 tarih ve 2015/454 E- 2017/97 K. sayılı kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.10.2019 tarih ve 2018/1477 E. - 2019/997 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin dava konusu markanın tescili istenilen ürünler de dâhil olmak üzere, çeşitli gıda maddelerinde tescilli ve önceki tarihlerden beri kullanılmakta olan çok sayıda "PINAR" ibareli markaları bulunduğunu, müvekkilleri tarafından uzun süre kesintisiz ve fasılasız olarak kullanılarak maruf ve meşhur hale getirilen markaların varlığının ve tüketici nezdindeki bilinirliğine rağmen, davalı şirket tarafından müvekkillerinin tescillerinden çok sonra 07.10.2013 tarihinde 2013/83460 başvuru numarası ile diğer davalı ... nezdinde "BAHÇEPINAR" ibaresiyle bir başvuru yapılarak tescil talebinde bulunduğunu, davalı şirketin “BAHÇEPINAR” ibareli marka tescil başvurusuna müvekkilleri tarafından itiraz edildiğini, iş bu itirazlarının önce Markalar Dairesi Başkanlığı ardından YİDK tarafından markaların karıştırılabilecek derecede benzer görülmediği gerekçesi ile reddedildiğini, davalı başvurusunun müvekkillerine ait olan ve tescil edilmek istenen sınıfta ayırt edici unsur haline gelmiş olan “Pınar” ibareli markaları ile iltibas yaratacak derecede benzer olduğunu, işitsel ve görsel olarak karıştırılma ihtimalinin mevcut olduğunu, başvurunun tescili halinde davalının müvekkillerine ait markanın tanınmışlığından haksız yarar elde edeceğini, markaların kapsamlarında birebir aynı ürünlerin olduğunu, “PINAR” ibareli markanın Türk Patent nezdinde tanınmış marka olarak tescilli olması nedeniyle başvurunun, farklı sınıflarda yapılmış olması halinde dahi reddine karar verilmesi gerektiğini, tanınmış markanın önüne veya sonuna yapılacak ilavelerin tescile imkan vermeyeceğini, davalı şirket başvurusunun kötü niyetli olduğunu, markalarının tanınmışlığından faydalanmak suretiyle, halkın ve tüketicinin yanıltılarak piyasada haksız kazanç elde etmeye yönelik olduğunu ileri sürerek Türk Patent Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 2015/M-8426 sayılı kararının iptaline ve davalı şirket tarafından başvurusu yapılan “BAHÇEPINAR” ibareli markanın tescil edilmiş ise hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Şirket vekili, davacıların PINAR ibaresiyle markalarını tescillemiş olmalarının içerisinde PINAR geçen her markanın iptalini isteme hakkını vermediğini, marka tescili isteminde PINAR ibaresi geçmesinin tek başına haksız rekabet ve kötü niyeti göstermeyeceğini, BAHÇEPINAR markasında asli unsurunun BAHÇE, tali unsurunun PINAR olduğunu, asıl vurgunun BAHÇE kelimesinde toplandığını, markanın iki isimden bir araya gelerek yeni bir isim doğuran tamlama olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, PINAR ibareli davacılar markaları ile BAHÇEPINAR ibareli davalı başvurusunun 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi anlamında iltibasa yol açacak kadar benzer olduğu, aynı veya benzer mal veya hizmetler üzerinde kullanılması halinde karıştırma ihtimalinin kaçınılmaz olduğu, dava konusu BAHÇEPINAR ibareli markanın emtia listesindeki mallar ile PINAR esas unsurlu davacıların markalarının malları karşılaştırıldığında, davaya konu marka başvurusunun kapsamında yer alan tüm malların davacıların redde mesnet göstermiş olduğu markalarının 29.sınıfı kapsamında yer alan emtialar ile aynı olduğu, davacı ...Ş.’nin ve Pınar Entegre Et ve Un San. A.Ş.’nin markaları ile davalı markası arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimali ve 2013/83460 sayılı “BAHÇEPINAR” markası yönünden tescil engeli bulunduğu, PINAR markasının tanınmış marka olduğu, ancak taraf markaların emtia listeleri farklı mal/hizmet içermediğinden, somut olayda KHK'nın 8/4. maddesinin uygulanmasının söz konusu bulunmadığı, davalı marka başvurusunun kötü niyetli olmadığı, dava konusu 29.09.2015 tarih ve 2015-M-8426 sayılı Türk Patent YİDK kararının iptali ve tescil edilen davalı markasının tüm emtialar yönünden hükümsüzlük koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne, Türk Patent YİDK'nın 29.09.2015 tarih 2015-M-8426 sayılı kararının her iki davacının itirazının reddi ile ilgili kısım yönünden iptaline, davalı adına tescili 2013/83460 sayılı BAHÇEPINAR ibareli markanın tescilli olduğu 29. sınıfın tamamı yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı kurumdan alınmasına, 26.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.