MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 21.01.2020 tarih ve 2019/238- 2020/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkillerinin tiyatro, oyunculuk alanında faaliyet gösterdiklerini, TPMK nezdinde 35 ve 41. sınıflarda tescil ettirmek üzere 2013/82648 sayılı “CRAFT OYUNCULUK ATÖLYESİ" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvuruya, davalı şirketin 2011/93010 ve 2010/70218 sayılı "KRAFT", "KRAFT+şekil" ibareli markasını gerekçe göstererek yaptığı itirazın kısmen kabul edilerek, başvurularının 41. sınıftaki hizmetler yönünden reddine karar verildiğini, bu ret kararına karşı yeniden inceleme taleplerinin bu kez YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiği, tarafların faaliyet alanlarının farklı olduğunu, işaretler bakımından görsel benzerlik bulunmadığını, YİDK tarafından verilen red kararının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, TPMK YİDK’nın 17.05.2015 tarihli ve 2015/M-3104 sayılı kararının iptali ile 41. sınıf hizmetler bakımından tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPMK vekili, dava konusu "KRAFT" ve "CRAFT" işaretinin hemen hemen birbirinin aynı olduğunu, bu benzerliğin iltibas yaratacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkilinin "KRAFT" markalarının sahibi olduğunu, TPMK nezdinde tanınmış marka statüsünde olduğunu, ayrıca davacı markasında yer alan “oyunculuk atölyesi” ibaresinin de ortalama tüketici açısından ilk etapta bebek ürünleri, oyuncaklar vs. gibi bebek ve çocuklara yönelik bir hizmet çağrışımı yapacağını, davacı markasının tescilinin davalı markalarının tanınmışlığını zedeleyeceğini, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesi ile aranan tüm koşulların somut olayda gerçekleştiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak ve tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; görsel olarak ortalama tüketicinin marka işaretlerini benzer bulmayacağı ancak aralarında yüksek işitsel benzerlik olduğundan, benzer nitelikteki 41. sınıftaki tüm hizmetler bakımından söz konusu markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesine göre benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve markalar arasında yüksek düzeyli görsel ve işitsel benzerlik bulunmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.