MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 09.05.2018 tarih ve 2017/88 E. - 2018/206 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.02.2020 tarih ve 2018/1739 E. - 2020/141 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, "TEKNOSA" ibareli tanınmış markaların sahibi olan, bunun yanında "GARANTİ TEKNOSA+ŞEKİL" ibareli 2010/1982; "TEKNOGARANTİ TEKNOSA+ŞEKİL" ibareli 2010/1980; "TEKNOGARANTİ TEKNOSA+ŞEKİL" ibareli 2015/21990 sayılı markaların sahibi müvekkilinin, 13.03.2015 tarihinde "TEKNOGARANTİ+ŞEKİL" ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2015/21936 kod numarası verilen başvurunun, davalı şirketin "garanti.net" ibareli 2005/3788; "garanti bonus flaş" ibareli 2005/32478; "POTANIN PERİLERİ TÜRKİYE'NİN GURURU GARANTİ'NİN ONURU" ibareli 2012/53268; "www.garanti.com.tr+şekil" ibareli 2000/10408; "i-şekil garanti" ibareli 2005/5723; "GARANTİ TEKNOLOJİ+şekil" ibareli 2007/36555; "Garanti Teknosor" ibareli 2015/2525 sayılı markasına dayanarak yaptığı itirazın, diğer davalı Türkpatent YİDK'nın 2017/M-96 sayılı kararıyla kısmen kabul edilerek, müvekkilinin marka tescil başvurusunun bir kısım mal ve hizmetler için reddedildiğini, markalar arasında iltibasa sebebiyet verebilecek bir benzerliğin bulunmadığını, müvekkilinin tescilli markalarından kaynaklı kazanılmış hakkının bulunduğunu ileri sürerek, davalı Türkpatent YİDK kararının iptalini talep etmiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer şirket vekili, markaların tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; YİDK tarafından davalı muterize ait markalardan yalnızca 2005/3788, 2000/10408, 2012/5723, 2007/36555, 2015/2525 sayılı "garanti.net", "www.garanti.com.tr", "i-garanti", "garanti teknoloji+şekil" ve "garanti teknosor" ibareli markaların redde mesnet alındığı, bu karara karşı davalı muterizin bir itirazının olmadığı, redde mesnet alınan markalardan "garanti teknoloji+şekil" ve "garanti teknosor" ibareli 2007/36555, 2015/2525 sayılı markalar ile davacının başvurusunun konusu olan "TEKNOGARANTİ+ŞEKİL" ibareli işaret arasında anlamsal, sescil ve görsel olarak bıraktıkları umumi intiba itibariyle benzerlik olduğu, zira bütünsel olarak bıraktıkları izlenimin, bu marka ve işaretlerin birbirleriyle ilintili oldukları yönünde kanaat oluşturduğu, buna karşın redde mesnet alınan diğer markalarla başvuru konusu işaret arasında, karışıklığa neden olacak bir benzerliğin olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı başvurusundaki 9., 35., 37., ve 38. sınıfta yer alan benzer hizmetler bakımından davacı itirazının reddi yönünden iptaline, sair yönden iptal isteminin reddine karar verilmiş, karara karşı taraf vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; başvuru markasında kullanılan "Garanti" ibaresinin de asıl unsurlardan birisi olduğu, davalının itiraza dayanak YİDK tarafından davacı başvurusu ile benzer bulunan tüm markalarında da "Garanti" ibaresi asıl unsurlardan birisi olup, davacının başvurusu ile davalı bankanın 2005/03788, 2000/10408, 2012/05723, 2007/36595 ve 2015/02525 sayılı markalarının tamamının ibareler yönünden benzer kabul edilmesi ve mal ve hizmet benzerliği değerlendirmesinin, başvuru markası ile davalının anılan tüm markalarının kapsamları dikkate alınarak yapılması gerektiği, davalı banka vekilince müvekkilinin "Garanti" markası ile mağazacılık hizmeti yapmadığı, ancak müvekkilinin markalarını birçok firmanın mağazacılık hizmetlerinde kullandığı bildirilmişse de, böyle bir kullanımın, davalı kullanımı sayılmasının ve davalı lehine sonuç doğurmasının mümkün olmadığı, davalı bankanın itiraza mesnet markalarını 35/6. sınıfta 1'den 34'e kadar malların satışına özgülenmiş mağazacılık hizmetlerinde kullanmadığı, bu durumda mahkemece, davacının "TEKNOGARANTİ+ŞEKİL" ibareli başvurusu ile davalı bankanın redde mesnet 2005/03788, 2000/10408, 2012/05723, 2007/36595 ve 2015/02525 sayılı markalarının, YİDK kararı sonucunda başvuru kapsamında çıkarılan mal ve hizmetlerden, sadece 9. sınıftaki "metronomlar" malları ile 35/6. sınıftaki "metronomlar" mallarının ve 21. sınıftaki "Fare kapanları, haşerat tuzakları, sinek ve haşeratı kovucu veya yok edici elektrikli cihazlar dahil, sinek yakalayıcılar, sinek raketleri" mallarının dışında kalan malların satışına özgülenmiş bulunan mağazacılık hizmetlerinin, davalı bankanın redde mesnet markaları ile 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzer olmadığı kabul edilerek, bu sınıflar yönünden YİDK kararının iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın 9. sınıftaki “metronomlar” ürünleri, 35. sınıftaki 1'den 34'e kadar tüm malların satışına ilişkin mağazacılık hizmetleri, 37. sınıfta yer alan “Asansör tamiri ve bakımı hizmetleri” ve 38. sınıfta yer alan tüm hizmetler bakımından kısmen kabulüne karar verilmesi isabetli görülmediğinden taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, dava konusu TPMK 2017-M-96 sayılı YİDK kararının 2015/21936 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan 9., 35., 37. ve 38. sınıfta benzer olmayan mal ve hizmetler sınıfları bakımından iptaline, sair istemlerin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2- Dava, marka başvurusunun nisbi sebeple kısmen reddine dair davalı TPMK YİDK kararının iptaline ilişkindir.
Davacı, ''TEKNOGARANTİ+ŞEKİL'' ibareli marka tescil başvurusuna, davalı şirketin ''Garanti'' esas unsurlu markalarına dayalı olarak itirazı üzerine verilen davalı kurum kararının iptalini talep etmiş, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu kararın taraf vekillerince istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, taraf markalarının başvuru kapsamındaki bir kısım mal ve hizmetler sınıfları ile ayırt edici nitelikteki ''garanti'' ibaresi yönünden KHK'nın 8/1-b m. uyarınca karıştırma ihtimaline yol açacak şekilde benzer olduğu ancak başvurudan çıkartılan 9, 35, 37 ve 38. sınıf bazı mal ve hizmetler yönünden tescil kapsamlarının farklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabülüne karar verilmiştir.
Mülga 556 sayılı KHK’nın 7/1-c maddesine göre; ticaret alanında cins, vasıf ve coğrafi kaynak belirten ibareler ile 7/1-d maddesine göre; ticaret alanında herkes tarafından kullanılan veya belirli bir meslek sanat veya ticaret grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan ibareler marka olarak tescil olunamaz. Bu nitelikteki işaretlerin, bir takım ekler almak suretiyle ayırt ediciliği düşük nitelikte de olsa marka olarak tescili mümkün ise de, işbu tesciller, marka olamayacak nitelikteki ibareler üzerinde marka sahiplerine tekel hakkı vermez.
Somut olayda; taraf markalarındaki ''garanti'' ve ''teknoloji'' ibaresi malın niteliğine ilişkin tanımlayıcı bir işaret olduğu gibi, ticaret alanında herkes tarafından kullanılabilecek ve bu sebeple kullanımı bir kişinin tekeline bırakılamayacak işaretlerdendir. Bu durumda, davacının ''teknogaranti+şekil'' ibareli marka başvurusu ile davalı şirkete ait ''Garanti'' esas ibareli ayırt edicilik gücü zayıf ve bu sebeple koruma düzeyi düşük olan markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunmayacağı ve davalının marka başvurusunun tescilinin, davalı şirketin finans alanında tanınmış ''Garanti'' ibaresi yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesindeki riskleri doğurmayacağının kabulü ile neticesine göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetli olmamış olup, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz istemlerinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, istekleri halinde aşağıda yazılı 49,50 TL harcının temyiz eden davalılara iadesine, 08.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.