MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28.12.2017 tarih ve 2016/282 E. - 2017/655 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.03.2020 tarih ve 2018/2098 E. - 2020/317 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 08.02.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Alamananın Karısı, Alın Yazım ...Tövbekar, Yağmur Çiselerken, Yalnız Adam isimli dava dilekçesinde sayılan sinema eserlerinin eser işletme belgeleri ve diğer belgeler gereği hak sahibi olduğunu, davalının ise sahibi bulunduğu yurtdışı yayın yapan televizyon kanallarında, yukarıda sayılan müvekkiline ait eserleri 01/01/2006 - 31/12/2008 tarihleri arasında, müvekkilinden izinsiz ve sözleşmesiz olarak yayınlandığını, davalının bu eserleri As Ajans Film Yapımcılığı Ltd. Şti., Nevin Dal vb. kişi ve kurumlar ile imzalandığı sözleşmeler kapsamında yayınladığını belirttiğini, oysa müvekkili tarafından anılan kişilere bu filmlerin yurtdışı kanallarda yayını için devri veya izni konusunda bir yetki verilmediğini, söz konusu hakların kullanımı için FSEK 52. maddesi kapsamında yazılı bir sözleşmenin gerektiğini ileri sürerek, FSEK 68. maddesi gereği 3 kat olarak şimdilik 400.000.-TL telif tazminatının haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, Fanatik Digital Görüntü Sistemleri Ltd. Şti. ile davacı arasındaki 17.08.2006 tarihli Televizyon Yayın Haklarının Kiralanması Sözleşmesi ile 264 adet renkli ve 78 adet siyah beyaz filmin 31.12.2008’e kadar münhasıran televizyon yayın haklarının Fanatik Digital Görüntü Sistemleri Ltd. Şti.’ye kiralanmasının kararlaştırıldığını, bu
sözleşmeye istinaden münhasıran lisans hakkı sahibi olan Fanatik Digital Görüntü Sistemleri Ltd. Şti. ile müvekkili arasında dava konusu edilen sinema filmlerinin yurtdışı gösterim haklarının devri amacıyla muhtelif tarihlerde lisans sözleşmeleri imzalandığını, lisans sözleşmelerinin 3, 16 ve 18. maddeleri uyarınca, hukuka ve usule uygun yetkiye dayanarak, sadece yayın faaliyetini gerçekleştirildiğini, davaya konu sinema filmlerinin 01.01.2006 - 31.12.2008 yılları arasında yayınlandığını, bu durumda 31.12.2009 tarihinde işbu dava yönünden 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının hak sahibi olduğu eserleri Televizyon Yayın Haklarının Kiralanması Sözleşmesi ile 264 adet renkli ve 78 adet siyah-beyaz filmin 31 Aralık 2008’e kadar münhasıran televizyon yayın haklarının Fanatik Ltd. Şti.'ne kiralandığı, münhasıran televizyon yayın haklarının Fanatik Ltd. Şti.’ne kiralanması ve yeniden satış haklarının devredildiği, bu sözleşmede devredilen haklara ilişkin olarak sayı, yurt içi yurtdışı gibi herhangi bir kısıtlamaya yer verilmediği, dava dışı Fanatik Dijital Görüntü Sistemleri Ltd. Şti.’nin ise “Lisans veren” sıfatıyla imzalamış olduğu 28.08.2006, 23.02.2007, 28.03.2007, 31.10.2006 ve 28.08.2006 tarihli lisans sözleşmelerinde, davaya konu sinema filmlerinin yurtdışı gösterim haklarının davalıya devredildiği, bu sözleşmeler kapsamında davaya konu sinema filmlerinin TRT’ye ait yurt dışı kanallarında yayımlanmasının herhangi bir hak ihlali yaratmadığı, yurt içi yayımların dava konusu edilmediği, kaldı ki dava hakkının da dava dışı Fanatik Dijital Görüntü Sistemleri Ltd. Şti.’ne ait olacağı, davacı tarafın davalı Kurumdan bu konuda da herhangi bir talepte bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince; davacı ile dava dışı Fanatik Ltd. Şti. arasındaki 17.08.2006 tarihli lisans sözleşmesinde yurt içi veya yurt dışı yayınları konusunda bir sınırlama yapılmadığına göre, anılan sözleşmenin yurt dışı yayınları da kapsadığının kabul edilmesinin gerektiği,davalı ile dava dışı Fanatik Ltd. Şti. arasında düzenlenen 6 adet lisans sözleşmesi ile anılan filmlerin yurt dışı gösterim haklarının da tam ruhsatla davalıya devredildiği, her ne kadar dava konusu filmlerden 9 adedinin, davalı ile dava dışı Fanatik Ltd. Şti. arasında düzenlenen lisans sözleşmelerinin ekindeki listelerde yer almıyorsa da, bu 9 adet filmin de tüm yayın haklarını Fanatik Ltd. Şti.'ye devreden davacının, 31.12.2008 tarihine kadar yurt dışı televizyon yayınları konusunda ileri sürebileceği bir talep hakkının da bulunmadığı, istinaf itirazlarını da sadece bu sözleşmenin konusunun yurt dışı yayınları kapsamadığı hususuna hasrettiği, diğer bir deyişle davacının anılan 9 adet film için ayrı bir istinaf itirazı bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına, Bölge Adliye Mahkemesince davacının dava hakkı bulunmadığının belirtilmesi doğru olmamakla birlikte, dava dilekçesinden anlaşıldığı üzere uyuşmazlığın münhasıran yurtdışı yayınlarıyla ilgili olup davacının bu sebeple dava açmış olmasına, davacı ile davadışı Fanatik Dijital Görüntü Sistemleri Paz. San. Tic. Ltd. Şti. ile arasındaki sözleşmenin konusunun “münhasıran televizyon yayın haklarının Fanatik’e kiralanmasını kapsar” olarak ifade edildiği ve bu ifadenin yurtdışı yayınlarını da kapsayacak olmasına göre yapılan davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun
olduğu kanısına varıldığından davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09/02/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.