MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.12.2019 tarih ve 2019/379- 2019/462 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı şirketin “Matrıx Coventry England 1913 + şekil” ibareli marka başvurusunun davalı Enstitü tarafından 2003/00168 ve 2005/00498 tescil nolu markalar mesnet alınarak 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiğini, oysa ki markalarının bir bütün olarak ayırt edicilik vasfı taşıdığını ve bir logo içerisinde farklı ve kendine özgü bir yazı karakteri ile oluşturulduğunu, 07. sınıf altında korunması talep edilen ürünlerin tüketici tarafından anında görülerek satın alınacak ürünler olmayıp dikkatli ve bilgili tüketicilerin sürece dahil olacağı bir üretime tabi olduğunu ileri sürerek 2014-M-11805 sayılı TPMK YİDK kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı markası ile redde mesnet markaların yazı, şekil ve renk unsurundan oluşan karma marka niteliğinde oldukları, bu nitelikleri itibariyle markaların 556 sayılı KHK’nın 7/1-b madde bağlamında aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olarak kabulünün mümkün olmadığı, davacının 2013/74773 başvuru sayılı marka ile mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK 7/1-b anlamında "aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik" bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK’nın 2014-M-11805 sayılı kararının iptaline karar verimiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.