MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 22.01.2020 tarih ve 2019/399-2020/22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 2001/02589 sayılı "Esen Ofset +şekil" ibareli markanın sahibi olduğunu, müvekkilinin markası için yaygın ve yoğun reklam faaliyetleri yürüttüğünü ve anılan faaliyetler ile markasına yüksek tanınmışlık ve ayırt edicilik kazandırdığını, davalı şirketin "esenkitap" ibaresini basmış olduğu kitapların ön ve arka kapaklarında kullanarak müvekkilinin yıllarca emek ve çaba harcayarak elde ettiği tanınmışlığından hukuka aykırı olarak ve kötüniyetli bir şekilde faydalandığını, davalının hukuka aykırı kullanımının müvekkilinin markasal haklarına tecavüz oluşturduğunu ve ayrıca TTK kapsamında da haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, markaya tecavüzün durdurulmasına, önlenmesine, haksız tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, menine, refine, ve “esen” ibaresinin davalının ticaret unvanından terkinine, “esen” ibaresini taşıyan internet sitesinin kapatılmasına karar verilmesini, ayrıca fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini 14.995,54 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin “esen” ibaresini davacıdan daha önce kullanmaya başladığını, gerçek ve üstün hak sahibinin müvekkili olduğunu, davaya konu markanın nice sınıflarının müvekkilinin faaliyet alanlarını kapsamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacının "Esen Yayınevi" markasının 09.02.2001 başvuru tarihli ve 2001/02589 tescil numarası ile 02.05.2003 tarihinde tescil edildiği, davalının kullanımlarının 2005 yılında "Çemberimde Gül Oya Diyalogları" isimli kitap ile başladığı, davacı şirketin, davalıya ait "esenkitap" ibareli markanın bu şekilde kullanımına 10 yıla yakın süre dava açmayıp sessiz
kaldığı ve böylece davalının bu şekildeki markasal kullanımına karşı sahip olduğu dava hakkını sessiz kalarak kaybettiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men’i, ref’i ve maddi-manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Somut olayda davacı taraf, bir nispi ticari dava olarak, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında, maddi ve manevi tazminat talepleri yanında, haksız rekabet oluşturan fiilin tespiti ve markaya tecavüzün önlenmesi ile ortadan kaldırılması (ref’i) taleplerini bir arada ileri sürmüştür.
Bu durumda, maddi tazminat, manevi tazminat ve diğer tüm talepler için ayrı ayrı olmak üzere 3 kez vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde tek vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.
3- Yargılama aşamasında davalı tarafça sarf edilen yargılama giderleri konusunda olumlu olumsuz bir karar verilmemesi isabetli görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden taraflara iadesine, 24.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.