MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07.02.2017 tarih ve 2015/142 E- 2017/24 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 27.01.2020 tarih ve 2017/3743 E- 2020/161 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin markasının esas unsurunun ‘’BİM’’ ibaresi olduğunu, davalının ‘’OBİMS’’ ibareli markasının müvekkilinin markası ile benzer olduğunu, markalar arasında karıştırılma riski bulunduğunu, taraf markalarının aynı ve aynı tür hizmetleri kapsadığını, davalının markasının iltibas yarattığını ileri sürerek davalıya ait 2010/81678 sayılı “OBİMS” marka tescil belgesinin hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep etmiştir.
Davalı vekili, markaların ayırt edilemeyecek düzeyde benzer olmadığını, müvekkilinin markasının aynı tür ve benzer malları da kapsamadığını, markaların renk, şekil, yazı karakteri olarak hiçbir benzerliğinin bulunmadığını, müvekkilinin markasının şirket ortaklarının baş harflerinden oluşan bir terkiple oluşturulduğunu, davacının markasını taklit amacı gütmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının tanınmış nitelikli ve ‘’BİM’’ esas unsurlu markaları ile davalının ‘’OBİMS’’ ibareli markası karşılaştırıldığında, kelime olarak birebir benzer olmadığı, ayniyet arzetmediği ancak davacının ‘’BİM’’ markasının başına O, sonuna S harfi eklenmek suretiyle oluşturulan ibarenin davacı markası ile işaretsel benzerliği olduğu gibi, telaffuzu da bir birine yakın olduğu, bu sebeple markalar arasında işaretsel açıdan benzediği görüldüğü gibi, markaların emtia sınıflarının da aynı olduğu, davacı markasının tanınmışlığı ve bilinirliğinin tüketici tarafından karıştırılma olasılığını artırdığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, davalı adına tescilli 2010/81678 sayılı "OBİMS" ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; hükümsüzlüğü istenen ‘’OBİMS’’ markasının, davacının ‘’BİM’’ tanınmış markasını aynen içerdiği, ‘’BİM’’ ibaresinin önüne "O" harfi ve sonuna "S" harfi getirilerek oluşturulduğu, davacı ve davalı markalarının kavramsal anlamlarının bulunmadığı, taraf markalarının görsel ve sesçil olarak benzer olduğu, mülga 556 sayılı KHK'nın 8/1-b anlamında benzerlik bulunduğu, davacı markasının tanınmışlığı gözönüne alındığında, davalı markasının davacı markasının serisi gibi algılanacağı, markaların farklı zemin üzerine yazılmasının davalı markasına tüketici nezdinde ayırt edicilik kazandırmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 05.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.