MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Saruhanlı Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17.03.2016 tarih ve 2014/239-2016/129 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu yolcu otobüsünde seyahat ederken davalı şoförün kusuru sebebiyle gerçekleşen tek taraflı trafik kazası sonucunda yaralandığını ve maddi ve manevi olarak zarara uğradığını ileri sürerek, 50.000.-TL maddi ve 50.000.-TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı yanın maddi tazminat talebini atiye bıraktığı, manevi tazminat talebi bakımından ise, kazanın gerçekleşmesinde davalı şoförün tam kusurlu olduğu, kaza neticesinde davacının yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralandığı, davalının manevi zarara uğradığının sabit olduğu gerekçesiyle, maddi tazminat talebinin atiye bırakılmasına, manevi tazminat talebinin ise kabulüyle, 50.000.-TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.604,32 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı şirket'ten alınmasına, 29.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.