MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Mengen Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28.06.2018 tarih ve 2017/15 E- 2018/83 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.03.2020 tarih ve 2018/1988 E- 2020/315 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının fırıncılık sektöründe uzun yıllardır faaliyet gösterdiğini, 2016/14143 sayılı "pazarköy ekmeği" markası ile halen hem üretim, hem pazarlama, hem de satış yaptığını, davalının ise yıllardır davacının haklı bir üne kavuşturtuğu markasını iş yerinde kullandığını ileri sürerek, davalının davacıya ait markaya tecavüzünün önlenmesine ve men'ine, davacıya ait tescilli markasının kullanıldığı tabelaların sökülmesine, silinmesine, reklam vasıtası basılı evrak ve ürünlerin toplatılmasına, hüküm özetinin ilanına, 556 sayılı KHK.'nın 66/C maddesi uyarınca hesaplanacak 10.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalının kullandığı ismin tescil edilen markayla yazı tipi ve kullanılan figürler açısından benzerlik göstermediğini, davacının marka tescilinin 24.10.2016 tarihinde yapıldığını, davalının "yeni fırın" ibaresiyle işe başlamasının ise 17.01.2015 tarihi itibariyle olduğunu, "pazarköy ekmeği" ibaresinin ise ekmeğin yapıldığı yeri ifade ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; taraf markaları arasında iltibas oluşturduğu iddia edilen ibarenin "Pazarköy Ekmeği" kelimesi olduğu, markalardaki ekmek ibaresinin markasal işlevinin bulunmadığı, davalı kullanımlarının Mengen ilçesi Pazarköy köyünde gerçekleşmekte olup, "Pazarköy" ibaresinin fiili gerçekliğe uygun olarak coğrafi kaynak göstermekte olduğu, dolayısıyla ortalama tüketici açısından markasal anlam taşımayıp, coğrafi kaynak olarak anlaşılacağı, ayrıca davalı markasında bulunan ve davalının markasının esas unsurunu oluşturan "Yeni Fırın" ibaresi ve davacı markasındaki görsel unsurların ve kendine özgü yazım şeklinin de ayırt edicilik sağlamada yeterli olduğu, davacıya ait tescilli markanın kelime unsuru olan ibarenin, davalı tarafından tabela, afiş veya araç dışı kullanımlarında yer alma şekli, coğrafi kaynak, cins belirtme amaçlı kullanıldığı göz önüne alınarak davalı kullanımının SMK'nun 7(b) maddesi gereği davacı tarafından engellenemeyecek kullanımlar dahilinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, ancak Dairece Mengen Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.03.2019 tarih ve 2019/11 E.- 94 K. sayılı kararının kesinleşme şerhli örneğinin dosyaya getirtilmesi için müzekkere yazıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-3. maddesi gereğince kabulü ile, Mengen Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28.06.2018 gün ve 2017/15 E. - 2018/83 K. sayılı kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy