MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10.09.2018 tarih ve 2017/223 E. - 2018/323 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.03.2020 tarih ve 2019/49 E. - 2020/324 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının 1955 yıldan itibaren ayakkabı imalatı ve satışı sektöründe faaliyet gösterdiğini, 2008 yılında Ankara Ticaret Odası tarafından ayakkabı sektörünün duayeni ödülü verildiğini, "TUNA+şekil" ibareli 2015/09796 sayılı markanın 25. ve 35. sınıfta yer alan mal ve hizmetler bakımından adına tescili için yaptığı başvurunun 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi gerekçe gösterilerek TPMK MDB tarafından reddedildiğini, karara itirazlarının da nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini, redde mesnet markaların kullanım alanları ve tescil sınıflarının farklı olduğunu, karışıklığa sebebiyet vermediğini ileri sürerek TPMK YİDK'nın 26.04.2017 tarih ve 2017-M-2916 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, başvuru ile mesnet markalar arasında "aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik" koşulu oluşmadığı, başvuru markası ile mesnet markalar arasındaki iltibas iddiasının 556 sayılı KHK'nın 8'inci maddesinde sayılan iltibas iddiası ile gündeme gelebileceği, ancak bu durumun mutlak red sebebi olarak dikkate alınmaması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 2017-M-2916 sayılı TPMK YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı kurum vekili istinaf etmiştir.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy