MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 04.12.2019 tarih ve 2019/549 E.- 2019/782 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 08.04.2020 tarih ve 2020/474 E.- 2020/451 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile Işık İnşaat Taah. Teks. Gıda Tav. İhracat İthalat Tic. San. Ltd. Şti. arasında Manisa 3. İş Mahkemesinde 2016/370 E. sayılı davanın bulunduğu, ancak bu şirketin davalı tarafça 19.02.2014 tarihinde re’sen terkin edildiğinin anlaşıldığı, anılan mahkemece şirketin ihyasının sağlanması için müvekkiline süre verildiğini ileri sürerek şirketin ihyasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, şirketin ticaret sicil kaydının TTK'nın geçici 7. maddesi uyarınca 19.02.2014 tarihinde resen silindiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, TTK'nın geçici 7/15. maddesi uyarınca ihyası talep edilen şirketin ticaret sicilinden silinme işlemesinden itibaren 5 yıl içerinde talep edilebileceği, dava tarihi itibariyle 5 yıllık sürenin dolduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi ile aynı gerekçe ile davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy