MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 02.10.2014 gün ve 2008/132 E. - 2014/595 K. sayılı kararı onayan Daire'nin 09.09.2019 gün ve 2019/3121 E. - 2019/5073 K. sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalının 2000 – 2007 yılları arasında ... A.Ş.'nin genel müdürü olarak görev yaptığını, görev yaptığı dönemde şirket ihtiyaçlarına uygun olmayacak şekilde fazladan işçi ve taşeron işçi istihdam ettiğini, taşeron işçileri mevzuata aykırı olarak şirketin kadrolu çalışanları ile aynı işlerde çalıştırdığını, üretimin azalmasına rağmen fazla işçi çalıştırarak şirketin zarara uğratıldığını, şirketin piyasadan daha uygun maliyetler ile satın alabileceği malzemelerle ilgili olarak gereksiz ve ihtiyaç fazlası üretim ve imalat yaptırdığını, şirket çalışanlarının maaşlarıyla ilgili imzalanan promosyon sözleşmesi gereğince bankadan alınan paranın şirket ve çalışanlar menfaatine kullanılması gerekli iken kendi insiyatifiyle bir kısım derneklere bağış işlemi yaparak şirketi zarara uğrattığını, teftiş raporu ile bu hususların tespit edildiğini, davalı hakkında ayrıca savcılığa suç duyurusunda bulunduklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.05.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
Dairemizin 09.09.2019 gün ve 2019/3121 E. 2019/5073 K. sayılı onama ilamındaki karşı oyda belirtilen gerekçelerle, Daire çoğunluğunun davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddine dair görüşüne katılmıyorum.