MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08.05.2017 tarih ve 2015/544 E- 2017/390 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 06.07.2018 tarih ve 2017/1071-2018/777 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
HMK'nın 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK'nın Ek 1. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemesince verilen hüküm tarihi itibari ile 47.530 TL'dir. Davacı vekili toplam 48.419,19 TL yönünden borçlu olunmadığının tespitini talep etmiş, bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın 47.467,41 TL'lik kısmının kabulüne, fazlaya yönelik 951,78 TL'lik istemin reddine karar verilmiştir. HMK'nın 362/2-2.cümle hükmüne göre tarafların temyize konu ettikleri kabul edilen ve reddedilen miktarlar yukarıda belirtilen temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır. HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, taraf vekillerinin kesin olan karara yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, dosyanın Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine,14.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy