MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08.02.2018 tarih ve 2011/299 E. - 2018/115 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi’nce verilen 18.07.2019 tarih ve 2018/1141 E. - 2019/825 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Ziraat Bankası A.Ş. vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
6100 sayılı HMK’nın “Temyiz Edilemeyen Kararlar” başlığını taşıyan 362/1-a maddesiyle, bölge adliye mahkemelerince verilen ve miktar veya değeri 40.000,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin olarak verilen kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı hüküm altına alınmıştır. Bu miktar, karar tarihi olan 18.07.2019 tarihi itibariyle 58.800,00 TL’dir. Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup mahkemece de yargılama sonucunda toplam 54.941,19 TL alacağın, davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'e verilmesine, toplam 33.111,36 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine karar verilmiştir. Bu durumda, davalılar aleyhine kabul edilen ve her bir davacı için ayrı ayrı hükmedilen alacak tutarlarının temyiz kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır. Kesin olan kararlara ilişkin temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı Ziraat Bankası A.Ş. vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Ziraat Bankası A.Ş. vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden REDDİNE, işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz eden davalı Ziraat Bankası A.Ş.'ye iadesine, 22.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.