MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21.12.2017 tarih ve 2016/122 E.- 2017/1460 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 21.09.2018 tarih ve 2018/813 E.- 2018/704 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı tarafından 25.000.- USD bedelli bir adet çeke dayalı olarak 79.989,38 TL toplam alacağın tahsili için icra takibi başlatıldığını, ancak icra takibine konu çekle ilgili borcunun bulunmadığını, çekin arka yüzünde bulunan tahsil cirosunun "iptal" yazısı ile iptal edildiğini, davacı açısından yok hükmünde olduğunu ileri sürerek davacının söz konusu çekten dolayı borçlu olmadığının tespitine, davalı haksız ve kötü niyetli takip yaptığından kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı ile arasında ticari ilişki olduğunu, davalı şirkete sipariş veren ve borcun kaynağı olan işin müteahhidinin davacı olduğunu, davacının davalı şirket çalışanı ile birlikte banka şubesine giderek bankadaki kasadan çeki aldığını, mali sıkıntılar yaşadığından ve çeki ödeyemeyeceğini bildiğinden davalı şirket çalışanının tecrübesizliğinden yararlanarak kendi cirosunu iptal ederek çeki teslim ettiğini belirterek haksız davanın reddini ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalının iddialarının soyut kaldığı, iddiaların yazılı delil ile ispatı gerektiği, davalının cirosu üzerindeki "iptal" yazısı ile mevcut ciro yok hükmünde kaldığından davacının çek bedelinden sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının söz konusu çekten dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin 2018/813 Esas ve 2018/704 Karar sayılı ve 21.09.2018 tarihli ilamı ile ilk derece mahkemesinin davanın kabulüne dair usul ve yasaya uygun kararına karşı davalı vekilinin yaptığı istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesine göre esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin 2018/813 Esas ve 2018/704 Karar sayılı ve 21.09.2018 tarihli kararının ONANMASINA, dosyanın Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.098,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.