MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13.03.2017 tarih ve 2016/290 E. - 2017/145 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.10.2018 tarih ve 2018/464 E. - 2018/1653 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, dava dışı Manavgat Esnaf Tic. Turz. İnş. Paz. ve Dağ. Ltd. Şti lehine davalı ...’ın müşterek müteselsil kefaletiyle kullandırılan kredi ve kredi kartına ilişkin borcun ödenmemesi üzerine keşide edilen ihtarnameye rağmen ödeme yapılmadığından bahisle Antalya 10. İcra Dairesi nezdinde başlatılan icra takibine davalının itirazının haksız olduğunu belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, icra dosyasındaki borçluların adresleri Manavgat olduğundan Manavgat icra dairelerinin yetkili olduğunu, icra dosyasındaki gerçek borç miktarının belirsiz olduğunu takibe itirazlarının haksız olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalının ikametgahının Manavgat olduğu, 2004 sayılı Kanun’un 50. maddesine göre icra dairesinin yetkisinde 6100 sayılı Kanun’un yetkiye dair hükümlerinin kıyas yoluyla tatbik olunacağı, somut olayda ihtiyati haciz kararı veren mahkemenin bulunduğu yer olan Antalya icra dairesinin yetkili olduğunun kabul edilemeyeceği, gerekçesiyle davanın yetkili icra dairesinde takip başlatılmaması nedeniyle dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince istinafa başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, icra takibinden evvel davalı borçlu aleyhine Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/102 D. İş Esas - 2016/102 D. İş Karar sayılı ilamıyla ihtiyati haciz kararı verildiği ve borçlu davalı ...'ın ihtiyati hacizde yetkiye itiraz etmediğinden Antalya İcra Müdürlüğünün yetkili olduğunun öne sürüldüğü, 08/02/2016 tarihinde verilen ihtiyati haciz kararı üzerine davacı alacaklının 10/02/2016 tarihinde ilamsız icra takibi başlattığı, ödeme emrinin tebliği üzerine yasal yedi günlük süresi içerisinde davalı borçlunun yetkiye ve borca itiraz etmiş olması karşısında ihtiyati haciz kararının kesinleştiği ve kararı veren mahkemenin bağlı olduğu Antalya İcra Müdürlüğünün yetkili hale geldiğinden bahsedilemeyeceği, icra takibinde tüm borçluların adreslerinin Manavgat olduğu ve kredi sözleşmesinde düzenlenen yetki şartına göre İstanbul Mahkeme ve İcra Dairelerinin yetkili kılındığı bunun dışında genel mahkemelerin yetkilerinin bertaraf edilmediği dikkate alındığında HMK'nın 10. maddesine göre davalının ikametgahının bulunduğu Manavgat icra daireleri takipte yetkili olup, davalı ...'ın yetki itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 18,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.