MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21.11.2017 tarih ve 2014/1918 E- 2017/1095 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 29.11.2018 tarih ve 2018/727 E. - 2018/1424 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının 05.03.2013 tarihinde Renault marka 2013 model aracı ticari maksatlı kullanmak üzere 79.785,95 TL bedel karşılığında üreticisi davalı, yetkili satıcısı Günerler Otomotiv Ltd. Şti.'den satın aldığını, diğer davalının da aracın üreticisi olduğunu, aracın bütün bakımlarının yetkili serviste yaptırıldığı halde, arıza ikaz lambasının yanması üzerine aracın servise götürüldüğünü, arızanın partikül filtresinden kaynaklandığının bildirildiğini ve arızanın bakımla birlikte giderildiğini, ancak aynı arızanın tekrarlandığını, araçtaki arızanın üretim hatası olabileceği düşüncesiyle İstanbul Anadolu 11. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/114 D.İş dosyası ile yapılan incelemede aracın üretimden kaynaklı gizli ayıplı olduğunun tespit edildiğini, bunun üzerine davalılara ihtarname keşide edilerek aracın geri alınmasının ve bedelinin iadesinin talep edildiğini, ancak sonuç alınamadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 82.499,99 TL, araç fatura bedeli şimdilik 50,00 TL, kazanç kaybı şimdilik 1.390,20 TL, servis bedeli 535,85 TL tespit masıafı ve 273,93 TL noter masrafı olmak üzere toplam 84.799,79 TL tazminatın araç bedeli için fatura tarihinden, diğer alacaklar için dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Mais Motorlu Araçlar A.Ş. vekili, davalı şirketin davaya konu aracın satıcısı veya üreticisi olmayıp yalnızca dağıtıcısı olduğunu, ayıp ihbar yükümlülüğünün süresinde yerine getirilmediğini, dava konusu araçta imalattan kaynaklı ayıptan söz edilemeyeceğini, değişik iş dosyasında alınan raporun dayanaksız ve bilimsellikten uzak olduğunu, araçta meydana gelen arızanın kullanım hatasından kaynaklandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Diğer davalı Günerler Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının süresi içinde usulüne uygun ayıp ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğini, aracın ayıplı olmadığını, davacının aracı şehir içinde dolmuş olarak kullandığını, partikül filtresinin kısa mesafelerde kullanıldığında motorun normal çalışma sıcaklığına erişemediğinden temizleme işleminin gerçekleşmeyip ikaz lambasının yandığını, partikül filtresinin temizlenmesi için davacının otobanda uzun yol yaparak aracı normal sıcaklığa getirip temizleme işlemini başlatması gerektiğini, söz konusu arızanın kullanım ve hatalı yakıt kullanımından oluşacağını, değişik iş dosyasında alınan raporun delil olarak kabul edilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu araçta oluşan zararın gizli ayıp niteliğinde olmadığı, aracın sürekli yoğun trafikte ve düşük hızlarda kullanıldığı için dizel partiküller filtrenin sık sık tıkanması sebebiyle meydana gelen arızaya ilişkin olduğu, bu arızanın aracın yüksek hızda ve uzun yolda kullanılması halinde giderilebileceği, sonrasında ise tekrarlanması halinde filtrenin değiştirilmesi ile giderilmesinin mümkün olduğunu, bu nedenle 6098 sayılı TBK'nın 227 maddesi doğrultusunda davacının gizli ayıp sebebiyle sözleşmeden dönülerek bedelin iadesini talep etmesinin mümkün olmadığı, davacının, oluşan arızanın aracın kullanıma bağlı olarak gerçekleşmesi sebebiyle yapılan masrafları da talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından hükme karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, somut olayda dava konusu araçtaki arızanın kullanımdan kaynaklandığı ve ayıp olarak değerlendirilemeyeceği sonuç ve kanaatine varılmakla ilk derece mahkemesi kararı ve gerekçesi yerinde olduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.