MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ11. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 01.11.2017 tarih ve 2016/1353 E. - 2017/541 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 15.02.2019 tarih ve 2018/583 E. - 2019/222 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında ticari ilişki olduğunu, davacının davalıya fatura düzenlediğini, davalının iki adet faturayı defterine kaydettiğini ancak karşılığını ödemediğini, 133.163,00 TL alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazı iptalini ve icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, takip konusu edilen faturaların ödendiğini, faturalarla aynı tarihli ibranamelerin bulunduğunu savunarak, davanın reddini ve kötü niyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.
İlk derece mahkemesince yapılan yargılamada, toplanan deliller ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davacının davalıdan alacağının olmadığı, iddiasını ispatlayamadığı, kötü niyetli olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın ve kötü niyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, takip dayanağı iki adet faturanın aynı zamanda kapalı fatura olduğu, takip konusu faturaların bedelinin ödendiğinin davacı defterine işlendiğinin tespit edildiği, savunma konusu ibranameleri imzalayan dava dışı...’ın 25.11.2011 tarihinden itibaren davacı şirketin ortağı olduğu, 16.12.2013 tarihinden itibaren şirket yetkilisi haline geldiği, ...’in şirket yetkilisi olmadan önce 30.08.2013 ve 12.10.2013 tarihlerinde imzaladığı ibranamelere rağmen davalı aleyhine takip başlatmasının TMK 2. maddede düzenlenen dürüst davranma ilkesine de aykırı olduğu, ilk derece mahkemesinin red kararının yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,
25.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.