MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy(Kapatılan) 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12.12.2016 tarih ve 2014/201 E- 2016/183 K. sayılı kararın davalı-karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.12.2019 tarih ve 2017/3384 E- 2019/2767 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesi ile, davalı adına kayıtlı 2013/10294 tescil nolu faydalı model ve 2013/06636 tescil nolu endüstriyel tasarım tescil belgesinin yenilik ve ayırt edicilik özellikleri bulunmadığını ileri sürerek, hükümsüzlüğüne karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesi ile, davacı ...’in dava açmakta hukuki yararının olmadığını, müvekkili adına tescilli faydalı model ve endüstriyel tasarım tescil belgesinin farklı olduğunu, yenilik unsurunun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiş, karşı dava yönünden; davacılardan ...'un müvekkiline ait faydalı model ve endüstriyel tasarım tescil belgesi haklarına tecavüz ettiğini, İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2014/57 D.İş sayılı dosyasından tespit yapıldığını ileri sürerek, bu nedenle bu davalının tecavüzünün tespitine, önlenmesine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, üretilen taklit ürünlerin üretmeye yarayan araç gereç kalıplara her türlü broşür, kataloglara el konulmasına ve imhasına, 551 sayılı KHK'nin 140/b hükmünce tazminat hesaplanarak 500,00 TL maddi, 1.500,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline, kararın ilanına karar verilmesini talep etmiştir.
Davacı-karşı davalı vekili cevaba cevap dilekçesi ile, Patent ve Endüstriyel Tasarım Hukuku’nda “zarar gören kişi” kavramının geniş yorumlandığını, davalının daha önce yurt dışında üretilmiş başkasına ait ürün için endüstriyel tasarım ve faydalı model müracaatında bulunduğunu, müvekkili ...’a atfedilen tasarımın esasen yüzyıldır kullanılan ve meşhur olan cam amforalardan esinlenilmiş olduğunu savunarak, karşı davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen rapora göre, delil listesindeki ana delil internet sitesi ve son alt köşesinde yer alan ödül sayfasına göre, mevcut ürünün davaya konu faydalı model başvuru tarihinden önce olduğu için hükümsüzlüğüne referans olarak kullanılabileceği, dava konusu faydalı model istemindeki tüm unsurların referans ürün üzerinde aynen bulunduğu, dava konusu faydalı modelin yeni olmadığı, davacı tarafa ait hükümsüzlüğü talep edilen tasarımın başvuru tarihinden yayınlanmış olduğu anlaşılan "shapes hookah for smoking" başlığıyla "shapes for group LLC" isimli firma tarafından üretildiği anlaşılan tasarımlarla birebir benzer olduğu, bu nedenle tasarımın hükümsüzlük koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, asıl dava yönünden davanın kabulü ile davalı adına TPMK'de tescilli 2013/10294 faydalı model ve 2013/06036 endüstriyel tasarım tescil belgesinin yenilik özelliği bulunmadığından hükümsüzlüğüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, davalı-karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, HMK.'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince davalı-karşı davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 20,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, 01.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.