MAHKEMESİ :2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 31.05.2019 tarih ve 2018/54-2019/239 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, davalılar aleyhine İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi 2014/63 D. İş dosyası altında gerçekleştirilen delil tespiti sonucunda, davalı tarafa ait web sitesinde ve alan adında müvekkiline ait markanın haksız şekilde kullanıldığının tespit edildiğini belirterek, alan adının Marka KHK md. 9/2-(e) uyarınca yasaklanmasına, erişimin engellenmesi kararı verilmesine, Marka HK md. 62/b ve TTK haksız rekabet hükümleri uyarınca tecavüzün giderilmesi ve maddi ve manevi zararın tazminine ve bu cümleden olmak üzere; fazlaya ilişkin tüm hak ve alacakları saklı kalmak koşuluyla şimdilik 3 davacı için toplam 10.000.- TL maddi ve 10.00.-0 TL manevi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsil edilmesine, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiş olup, 30.05.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile de maddi tazminat taleplerinin 10.950,00 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalılar vekili, müvekkillerinden ...'ın davalı şirketlerden Kale Çelik Eşya San. A.Ş. ile akdedilen yetkili satıcılık sözleşmesi gereği davacıların ürünlerinin yetkili satıcısı olduğunu, yetkili satıcı sıfatıyla yapmak zorunda olduğu tanıtım ve satış faaliyetleri nedeniyle davacılar tarafından haksız rekabet iddiası ile 29.05.2013 tarihli ihtarname ile sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiğini, feshin ...nin bir diğer şirketi Kale Güvenlik Sistemleri A.Ş. ile müvekkil arasında 24.12.2012 tarihinde imzalanan ve 5 yıl süre ile yürürlükte kalacak olan bayilik sözleşmesinin bulunduğunu, bununda haksız feshedildiğini, bu nedenlerle fesihlerin geçersiz olduğunu, web sitesindeki kullanımların bu sözleşmelere göre uygun olduğunu, marka hakkına tecavüz ile haksız rekabet bulunmadığını, diğer müvekkilinin bir yazılım şirketinin sahibi olduğunu, yazılım alanında hizmet verdiğini belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.
Dairemizin bozma ilamına uyan mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi raporu hükme esas alınmış ve davanın kabulü ile davalıların “” isimli web sitesinde davacılara ait markanın haksız kullanımının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine ve menine, bu kapsamda siteye erişimin engellenmesine, alan adının terkinine, davacıların yargılama giderlerine ilişkin açmış oldukları maddi tazminat davasının kabulü ile 10,950,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, davacıların haksız rekabet ve markaya tecavüze dayalı manevi tazminat davasının KABULÜ ile 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, karar kesinleştiğinde hüküm özetinin yurtçapında yayın yapan trajı en yüksek 3 gazeteden birinde bir kez ilanına karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
1. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2.Dava, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti,meni, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davacı tarafın maddi tazminat talebini yargılama giderlerine dayandırdığından bahisle yargılama giderleri üzerinden maddi tazminat miktarı belirlenmiş ve belirlenen miktar üzerinden maddi tazminata hükmedilmiştir. Ancak, tespit ve tedbir giderleri yargılama giderlerinden olup, (HMK m.223) bu kapsamda yapılan giderlerin maddi tazminatın konusunu oluşturmayacağı hususu gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yargılama giderlerinden olan masrafların maddi tazminat olarak değerlendirilmek suretiyle maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.
3.Diğer yandan mahkemece davacıların manevi tazminat talebinin de kabulüyle 10.000 TL. manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Ancak manevi tazminat şartlarının oluşup oluşmadığı denetime elverişli bir şekilde karar yerinde tartışılmadan, genel ve soyut gerekçelerle manevi tazminata hükmedilmesi de doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 19.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.