MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07.05.2019 tarih ve 2019/131 E. - 2019/293 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, davacı ... ile davalı arasında araç alım-satımına ilişkin anlaşma yapıldığını, karşılığında dava konusu malen kayıtlı, 130.000,-TL bedelli, avalistin davacı ... olduğu bononun bu anlaşma gereğince davacı ... tarafından davalıya verildiğini, ancak davalı tarafından araç devrinin yapılmadığını, bu nedenle davacıların davalıya bonodan dolayı borçlu olmadıklarını belirterek bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespiti ile tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalının, davacı ...'ya borç olarak 130.000,-TL değerinde altın verdiğini, karşılığında dava konusu bononun düzenlenerek davalıya verildiğini, davacılar ile araç devri konusunda bir anlaşmalarının olmadığını savunarak, davanın reddi ile davalı lehine tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davacıların takibe konu bononun araç devri karşılığında verildiğini, ancak aracın teslim edilmediğini ve bononun bedelsiz kaldığını iddia ettiği, davalının ise, dava konusu bononun davacıya borç olarak verilen altın karşılığı verildiğini savunduğu, senedin üzerinde malen kaydı olduğu ve ispat külfetinin davacıda olduğu, senedin bedelsiz kaldığını davacının ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 01.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.