MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.02.2019 tarih ve 2019/85-2019/77 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 14.06.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı banka ile dava dışı şirket arasında 18.01.2007 tarihli genel kredi sözleşmesi akdedildiğini, davacının sözleşmede kefil olduğunu, sözleşmede kefalet limiti bulunmaması nedeniyle sözleşmenin davacı yönünden geçerli olmadığını, davalının bu sözleşmeye dayanarak davacı aleyhine icra takibi başlattığını ileri sürerek, davacının davalıya borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı tarafça davaya cevap verilmemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacının kefaletinin geçerli olmadığı, Yargıtay bozma ilamının hükmolunması gereken karar ve ilam harcına ilişkin olduğu, davalının harç muafiyetinin bulunmadığı gerekçesiyle yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekili vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13.004,53 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.