MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Akdağmadeni Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 10/09/2019 tarih ve 2019/192 E- 2019/435 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 14/11/2019 tarih ve 2019/52 E- 2019/52 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili sigortalılarından geçirdiği iş kazası sonucu toplam 96.348,65 TL ödeme yapıldığını, kurum zararı masraf ve ilk PSD(SYZ dahil) 85.842,62 TL %20 sine tekabül eden 17.168,52 TL’nin davalılardan 506 sayılı yasanın 26. maddesine istinaden tahsili amacıyla Antalya 4. İş Mahkemesinde açılan 2010/547 esaslı davanın kabul edildiğini, hüküm altına alınan 17.168,52 TL meblağ düşüldükten sonra kalan toplam 48.740,55 TL tutarında bakiye alacağın 506 sayılı yasanın 26. maddesine istinaden tahsili için Antalya 2. İş Mahkemesinin 2017/103 esas sayılı dosyası ile davalı şirketin de davalı olduğu rücu davasının ikame edildiğini, davalı şirkete tebligat yapılamadığını, davalı şirketten alacağın tahsili için ve ihya davası açmak için yetki ve süre verildiğini, şirketin re'sen ticaret kaydının silinmesinin kurumun alacağına kavuşmasını engeller mahiyette olduğunu ileri sürerek davalı şirketin ihyasını talep ve dava etmiştir.
Davalılar cevap dilekçesi sunmamışlardır.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ... müdürlüğünce davalı şirket adına gönderilen ihtarnamenin iade edildiği, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/4. maddesi uyarınca tüzel kişilere çıkartılacak tebligat usulünün izlenmesi gerektiği, davalı ... müdürlüğünün davalı şirketi ticaret sicilinden re'sen terkin ettiği 08.02.2015 tarihinde şirket hakkında derdest olan Antalya 4. İş Mahkemesi'nin 2010/547 E. 2016/201 K. Sayılı dosyasının mevcut olduğu, şirketin 6102 sayılı TTK'nın Geçici 7/2. maddesi uyarınca feshinin usule aykırı olduğu, davalı şirketin işbu davada taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle davalı şirket yönünden açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalı ... yönünden açılan davanın kabulüne, Antalya İş Mahkemesinin 2017/103 Esas sayılı dosyası ile sınırlı olmak üzere davalı şirketin ihyasına, tasfiye memuru atanmasına, kararın kesinleştiğinde tescil ve ilan yapılmak üzere Ticaret Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Kayseri Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin istinaf başvurusunun, ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas bakımından kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 02/03/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.