MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.11.2019 tarih ve 2014/170- 2019/1172 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının 2000-2008 yılları arasında davalı şirketten mal aldığını, mallar karşılığı düzenlenen faturalara mahsuben çek ve senet düzenleyerek ya da ciro ederek verdiğini, davalının çek ve senetleri haricen veya icra yolu ile tahsil ettiğini, tahsil edemediklerinin yerine ise faiz uygulayarak yeni çek ve senetler aldığını, davalıya verilen 30.09.2008 ve 31.10.2008 vadeli bonoların ödendiğini ve arkasına kurşun kalemle tahsilatın yazıldığını, ancak takibe konulurken silindiğini, diğer 10.000'er TL’lik 5 bononun ise ödenememesi nedeniyle yerine 80.000.-TL' lik bono verilerek borcun ertelendiğini, bonolara dayalı olarak davacı hakkında Ankara 15. İcra Müdürlüğü'nün 2008/13425 sayılı dosyasından icra takibi başlatıldığını, icra takibine konu edilen 120.000.-TL'lik alacağın gerçek bir alacak olmadığını belirterek, davacının icra dosyasından dolayı borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davalının icra takibinde belirtildiği kadar alacağının olduğunu, takibe konu bonolarla ilgili bir ödemenin sözkonusu olmadığını, icra takibine konu 80.045.-TL’lik bononun tanzim tarihinin 01.12.2007 ve vade tarihinin ise 01.12.2007 olup, değiştirildiği iddia olunan bonolardan çok daha önceki tarihli olduğunu, diğer bonoların yerine alınmadığının açık olduğunu, ayrıca bono üzerine not düşülerek yapılan bir tahsilat olmadığını, ispat yükünün davacıda olduğunu, yazılı belge ile ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini ve davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, defter kayıtlarına göre düzenlenen fatura sayısı ve borç miktarının iki tarafın defterlerinde de aynı miktarda olduğu, icra takip tarihi itibari ile senetlerin hiçbirinin ödenmediği, davacının icra dosyasından dolayı borçlu olmadığının tespitine dair iddiasının davacı tarafından ispatlanamadığı, ihtiyati tedbir kararı sonrasında teminat yatırılmadığından tedbir kararı infaz edilmemiş olmakla İİK’nun 72. maddesindeki yasal şartlar oluşmadığından davalı lehine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığı gerekçesiyle davanın ve davalı lehine kötü niyet tazminatının reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.