MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 05.06.2017 gün ve 2015/122 E. - 2017/527 K. sayılı kararı onayan Daire'nin 06.12.2019 gün ve 2019/3380 E. - 2019/5454 K. sayılı kararı aleyhinde asıl ve birleşen davada davacı vekili ve birleşen davada davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Asıl davada davacı vekili, davacı ile dava dışı İzmir Porselen Seramik Madencilik Üretim San. Tic. Ltd. Şti. arasında genel kredi sözleşmesi imzalandığını, davalıların sözleşmede müşterek borçlu müteselsil kefil olduğunu, kullandırılan kredinin ödenmemesi üzerine hesap kat ihtarı tebliğ edildiğini, buna rağmen borcun ödenmemesi üzerine İstanbul 18. İcra Müdürlüğü' nün 2012/18893 esas sayılı dosyasından icra takibine geçildiğini, ancak davalıların itirazı üzerine takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Asıl davada davalılar vekili, davalıların ikametgahının ve genel kredi sözleşmesinin yapıldığı yerin İzmir olması nedeniyle İzmir mahkemelerinin yetkili olduğunu, takibe konu alacağın 1998 yılındaki genel kredi sözleşmesine dayalı olup, 10 senelik zamanaşımına uğradığını, davalıların 30.12.1998 tarihinde şirket ortaklığından ayrıldıklarını ve kefaletten rücu ettiklerini bankaya bildirdiklerini, talep edilen faizin fahiş olduğunu savunarak davanın reddi ile kötü niyet tazminatı istemiştir.
Birleşen davada davacı vekili, asıl davaya konu edilen ve bu davaya dayanak gelen kredi sözleşmesinde davalının kefil olduğunu, borcun ödenmemesi nedeniyle kat ihtarı gönderildiğini, alacağın tahsili amacıyla asıl davaya dayanak İstanbul 18. İcra Müdürlüğü’nün 2012/18893 esas sayılı dosyasında davalıya karşı takip yapılmış olduğunu ve itiraz üzerine takibin durdurulduğunu iddia ederek davalının anılan icra dosyasındaki itirazının iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Birleşen davada davalı vekili, davanın yasada öngörülen 1 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddi ile kötü niyet tazminatı istemiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen hükmün asıl ve birleşen dosya davacısı vekili ile asıl dosya davalıları vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesi’nce onanmasına karar verilmiştir.
Bu kez asıl ve birleşen dosya davacısı vekili ile birleşen dosya davalısı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
(1) Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, birleşen dosya davalısı vekilinin tüm, asıl ve birleşen dosya davacısı vekilinin HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
(2) Asıl ve birleşen davada kabul edilen gayri nakdi alacaklar için davacı yararına AAÜT uyarınca ayrıca maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekmektedir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bu yönden bozulması gerekirken Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesi’nce onandığı anlaşılmıştır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden asıl ve birleşen dosya davacısı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 5236 sayılı Kanun’un 16. maddesi ile değiştirilmeden önceki 438/7 maddesi gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bend uyarınca birleşen dosya davalısı vekilinin tüm, asıl ve birleşen dosya davacısı vekilinin sair karar düzeltme isteğinin HUMK'nın 442. maddesi gereğince reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen dosya davacısı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesi’nin 06.12.2019 gün, 2019/3380 esas ve 2019/5454 karar sayılı ilamının kaldırılmasına, hüküm fıkrasının ESAS DAVADA yazılı bölümüne “kabul edilen gayri nakdi alacak nedeniyle karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT tarifesi uyarınca 1.980,00 TL maktu vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine”, hüküm fıkrasının birleşen İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/1321 E. sayılı davada yazılı bölümüne “kabul edilen gayri nakdi alacak nedeniyle karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT tarifesi uyarınca 1.980,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” sözcük ve yazı dizisi eklenerek hükmün değiştirilen bu haliyle düzeltilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen birleşen davada davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.