MAHKEMESİ:BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 17. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.05.2017 tarih ve 2014/141 E. - 2017/642 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce verilen 18.10.2019 tarih ve 2017/1580 E- 2019/1974 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalının ticari ilişki içinde olduğunu, davalının alacaklı müvekkilinden almış olduğu mallar karşılığında 20/11/2013 tarihi itibariyle 89.505,35 TL cari hesap borcu bulunduğunu, yapılan takibe davalının yetki ve borca itirazının haksız ve kötü niyetli itirazının iptali ile takibin devamına, haksız ve kötü niyetli olarak borca itiraz eden davalının alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacı taraf ile aralarında yazılı bir satım sözleşmesi mevcut olmadığını, uyuşmazlık konusu cari hesap nedeni ile yapılan tüm ödemelerin banka kayıtları ve ticari defter kayıtlarında mevcut olduğunu, müvekkili davalı firmanın yetkililerine ait olan diğer grup şirketi Erka Çelik Ahşap Tur. Inş. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin de davacı taraftan alacaklı olduğu haksız ve hukuki mesnetten yoksun takibin iptali ile davanın reddini, davacı taraf aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüyle İzmir 16. İcra Dairesi'nin 2014/4165 sayılı takip dosyasına yapılan itirazın kısmen iptaline, takibin 59.444,00 TL üzerinden devamına, takipten sonra asıl alacağa değişen oranlarda ticari avans faizi uygulanmasına, İİK'nun 67. maddesi uyarınca hüküm altına alınan alacağın %20'si oranında hesaplanan 11.888,80 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince; taraflar arasında ticari ilişki bulunduğu, borçlu/davalının mal alıcısı ve davacı tarafın satıcısı olduğu, bilirkişi raporunda davacının alacağının bulunduğu tespitinin yapıldığı, davalı vekilinin delilleri arasında yemin deliline dayandığı, yemin deliline dayanıp dayanmayacağı ve dayanıyor ise yemin metni göndermesi için muhtıra çıkarılmasına rağmen yemin metni sunulmadığı gerekçeleriyle davacı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
HMK'nın 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK'nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi itibariyle 72.070,00 TL'dir. Dava değerinin davacı için temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır. HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanun'un 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davacı vekilinin kesin olan karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 11/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.