MAHKEMESİ: İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK
DAİRESİ
VEKİLİ: AV. ...
VEKİLİ: AV. ...
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09.02.2017 tarih ve 2014-383/110 sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.12.2019 tarih ve 2017-3425/2668 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı AMG Toptan Perakende Gıda San. Tic. Ltd. Şti arasında düzenlenen makine satışına ilişkin sözleşmeyi davalının kefil olarak imzaladığını, sözleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacı ile dava dışı şirket arasındaki satış sözleşmesini davalının kefil olarak imzaladığı, sözleşmeye konu malın alıcıya teslim edildiği, sözleşmenin 4.1 maddesinde; makinelerin yerlerine kurulmasını takiben deneme üretimi ve testleri yapılarak alıcıya teslim edilecektir şeklinde hüküm bulunduğu, sevk irsaliyesine göre makinenin montaj ve kesim kabul şartı ile sevk edildiği, sevk irsaliyesinden sonra davacı tarafça faturanın düzenlenmediği, davacı şirketin sözleşmenin 2.2 ve 4.1 maddeleri gereğince makinenin montajı, deneme üretimi ve testlerini yaparak makineyi teslim ettiği hususunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; davalının, davacı ile dava dışı şirket arasındaki sözleşmeyi ve ek sözleşmeyi kefil olarak imzaladığı, sözleşmenin 01/06/2013 tarihli olduğu, 6098 Sayılı TBK'nın 583/1 maddesi uyarınca kefilin sorumlu olduğu azami miktarı ve kefalet tarihinin kefalet sözleşmesinde kendi el yazısıyla belirtmesi şart olduğu, borç miktarının yazılı bulunduğu ek sözleşmede davalı kefilin kanunun öngördüğü şekilde kefil olduğu azami miktarı ve kefalet tarihini el yazısıyla yazmadığı gibi asıl sözleşmede de bu şartı yerine getirir yazı bulunmadığı, kanunun öngördüğü bu şeklin geçerlilik şartı olup davalının kefaletinin geçersiz olduğunun anlaşılmasına rağmen mahkemece bu gerekçe ile davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi doğru olmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, ancak kararın gerekçesinde hata edilmiş olması nedeniyle HMK'nun 353/1-b-2 maddesi gereğince re'sen ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/11/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.