MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada İskenderun Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27.02.2018 tarih ve 2016/540 E. - 2018/117 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine-kabulüne dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.12.2018 tarih ve 2018/596 E- 2018/1119 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş, 29.04.2019 tarihinde davalı vekili tarafından verilen temyizden feragat dilekçesi de dikkate alınarak, dosyanın incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan kendi adına hazır beton almadığını, gönderilen faturanın da kabul edilmediğini, buna rağmen söz konusu faturadan kaynaklı borçtan bahisle ilamsız icra takibinin başlatıldığını ileri sürerek davacının davalı şirkete borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının talepleri doğrultusunda istenilen miktarda hazır betonun davacının sigortalı çalışanlarına imza karşılığında eksiksiz olarak teslim edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafın fatura konusu malların alımına dair davacıyla sözleşme yaptığını ve fatura konusu malları teslim ettiğini yazılı delillerle ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, takibe konu 73.862,78 TL'lik faturadan dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, asıl alacak miktarı olan 73.862,78 TL'nin %20'sine tekabul eden kötü niyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, işbu karara karşı davacı ve davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Adana Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi tarafından davanın kabulüne ilişkin verilen kararın usul ve esas yönden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davalı-alacaklı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin sadece kötüniyet tazminatı yönünden istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulüne,6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince İskenderun Asliye Ticaret Mahkemesi'nin kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, İskenderun İcra Müdürlüğü'nün 2016/93081 Esas sayılı doyasında takibe konu 73.862,78 TL bedelli fatura yönünden davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, İİK'nın 72/5 maddesi gereğince davalı-alacaklı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi talebinin yasal koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.
İşbu karara karşı taraf vekilleri temyiz kanun yoluna başvurmuştur.
1-Hükmü temyiz eden davalı vekili, 29.04.2019 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde temyizden feragate yetkisi olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle reddi gerekmektedir.
2-İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.