MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22.12.2016 tarih ve 2014/219 E- 2016/513 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kısmen kabulüne dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.07.2017 tarih ve 2017/734 E- 2017/779 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı hakkında başlatılan icra takibine konu senedin üzerindeki imzanın davacıya ait bulunmadığını ve davalıya borçlu olmadıklarını belirterek icra takibinden dolayı borçlu olmadıklarının tespitini, % 40 kötü niyet tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, icra takibinin 6.110,00 TL üzerinden yapıldığını, davacının kötü niyetli olarak işlemiş faiz, icra masrafı ve vekalet ücretini de ekleyerek dava açtığını, takibin kötü niyetli açılmadığını, borç senedinin düzenlendiği tarihte kooperatif yöneticisi hakkında zimmet suçundan dava açıldığını ve mahkumiyetine karar verildiğini bu ceza dosyasının nazara alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, icra takibine konu senet üzerinde davacıya atfen atılan imzaların eli ürünü olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmiş, hükme karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, icra takibine konu senet üzerindeki imzanın davacının eli ürünü olmadığının tespit edilmiş olması nedeniyle, mahkemenin menfi tespite yönelik kararının yerinde olduğu, borçlu davacı yararına kötü niyet tazminatına hükmedebilmek için, alacaklı davalının takibinde haksız olması yeterli olmayıp, kötü niyetli olduğunun da ispatı gerekli olduğu, davaya konu icra takibi, imzalı senede dayalı olarak var olduğu düşünülen hakkın kullanılması amacına dayalı olup, yargılama sonunda senetteki imzanın davacıya ait olmadığı ve yapılan takibin haksızlığı belirlenmiş ise de, salt buna dayalı olarak davalı alacaklının icra takibini kötü niyetli olarak başlattığının kabulünün doğru olmadığı gerekçesiyle davacının istinaf talebinin esastan reddine, davalının istinaf talebinin kısmen kabulü ile mahkeme kararının kötüniyet tazminatına hasren kaldırılmasına ve davanın kabulü ile davacının kötüniyet tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle maddi hukuka ve muhakeme hukukuna uygun bulunan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nin 2017/734 esas ve 2017/779 karar sayılı 13.07.2017 tarihli kararın ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6.392,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.