MAHKEMESİ:TÜKETİCİ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Tüketici Mahkemesi'nce verilen 16.09.2015 tarih ve 2015/249-2015/833 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının davacı bankaya olan kredi kartı sözleşmesinden doğan borcu nedeniyle davalı aleyhine icra takibi yapıldığını, davalının borcu olmadığından bahisle takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, banka tarafından ödenen ihtarnamenin davalıya tebliğine ilişkin dosyada belge bulunmadığından takip tarihinden önce temerrüdün gerçekleşmeyeceği bu nedenle takip tarihi itibariyle davacının talep edebileceği asıl alacak miktarının 9.308,27 TL olduğu, takip talebinde %31,44 temerrüt faizi ve % 26,40 TL akdi faiz talebinde bulunulmasına rağmen 6098 sayılı Kanunu'n 120.maddesi dikkate alındığında temerrüt faizi olarak en fazla %13,50 oranında faiz istenebileceği, takip tarihinden sonra işleyecek faiz oranının da % 18'i aşamayacağı, davalının 9.308,27 TL asıl alacak ile 169,23 TL kat öncesi işlemiş gecikme faizi, 8,46 TL %5 BSMV, 342,08 TL kat sonrası işlemiş cari faiz ve 17,10 TL %5 gider vergisi ile takip tarihinden itibaren işleyecek faiz ve ferilerden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kredi kartı sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Kredi kartı borçları yönünden 5464 sayılı Kanun'un 26. maddesinde özel bir faiz düzenlemesi getirilmiştir. Mahkemece anılan yasa hükmü gözetilmeksizin kredi kartı borçlarında uygulama yeri bulunmayan 6098 sayılı TBK'nın 88. ve 120. madde hükümlerinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 28.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.