MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 02.07.2009 tarih ve 2008/383-2009/375 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının Bartın İcra Müdürlüğünün 2008/2681 esas sayılı dosyası ile aleyhine yürüttükleri ilamsız icra takibine kısmen itiraz ettiğini, 9.94l,00 TL miktarındaki kısmın borçlunun itirazı neticesinde durduğunu, borçlunun borcun l.000.00.-TL’lık kısmını kabul ettiğini, geri kalanına da ödediği gerekçesi ile itiraz ettiğini, borçlunun davacıya olan borcunu ödemediğini, borçlunun ödeme emrine itirazının gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek icra takibine borçlunun yaptığı itirazın iptaline ve takibin kaldığı yerden devamına, davalının %40’dan az olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir
Davalı, davaya cevaplarını sunmamıştır.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalı borçlunun 4.9.2007 gün ve 3.500,00 TL, 25.3.2007 gün ve 5.000,00 TL bedelli çekler ile davacı alacaklıya borçlandığı, borcun ödenmemesi üzerine davacı alacaklı tarafından ilamsız icra takibinde bulunulduğu, davalı borçlunun borcun 9.94l.00.- TL’lık kısmına itiraz ettiği, dinlenen tanık anlatımları ile taraflar arasında borç alacak ilişkisi olduğunu, davacının davalıya çek verdiğini gördüklerini beyan ettiklerinden, davalı borçlunun da alacağın 9.94l.00.-TL’lik kısmını ödediğini yasanın aradığı belgelerle ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Bartın İcra Müdürlüğü’nün 2008/2681 esas sayılı dosyasındaki davalı borçlu ...'in itirazının iptaline, takibin devamına, alacağın %40’ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
İlam, hükmün verilmesi (tefhimi) tarihinden itibaren on yıl geçmekle zamanaşımına uğrar (İİK m. 39; BK m. 135,II). İlam zamanaşımına uğradıktan sonra tebliğe çıkarılır ise, hüküm aleyhine olan taraf, bunun üzerine temyiz yoluna başvurmak suretiyle, hükmün, yalnız ilamın zamanaşımına uğramış olması nedeniyle bozulmasını sağlayabilir (Bkz. KURU, Baki; Hukuk Muhakemeleri Usulü, C.:III, 6. Baskı, s. 3160). 11.04.1940 gün ve 15/70 sayılı içtihadı birleştirme kararında da açıkça bu husus vurgulanmıştır.
Somut uyuşmazlığa gelince, yerel mahkemece 02.07.2009 tarihinde karar verilmiş olmasına rağmen, karar davacı vekiline 26.11.2019, davalıya 29.11.2019 tarihinde tebliğ olunmuş, kararı davalı 11.12.2019 tarihinde temyiz etmiştir. Davalı temyiz dilekçesine zamanaşımı yönünde itirazda bulunmuştur. Hal böyle olunca 11.04.1940 gün ve 15/70 sayılı içtihadı birleştirme kararı uyarınca zamanaşımı yönünden bir değerlendirme yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 23.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.