MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 06.11.2019 tarih ve 2019/198-2019/393 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalının başvuru konusu 2013/11313 sayılı "Emlakcım İnş.G.Men.Oto.San. Tic.Ltd. Şti.+şekil" ibareli marka başvurusunun esas unsuru olan "Emlakçım" sözcüğü üzerinde öncelik hakkının olduğunu, 2005 yılından beri ticari faaliyetlerinde kullandığını, davalı kurum YİDK kararında müvekkilinin faaliyetlerinin sürekli olmadığına yönelik değerlendirmelerin gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek, TPMK YİDK'nin 2015-M-2917 sayılı kararının iptali ile 2013/11313 başvuru numaralı "Emlakçım İnş. G.Men Oto. San. Tic. Ltd. Şti." ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Dava konusu “Emlakçım” ibaresi üzerindeki sınırlı kullanımlarının öncelik hakkı vermediği, 556 sayılı KHK’nin 7/1-c maddesinin re’sen dikkate alınamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.