MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.11.2015- 08.10.2018 tarihli ve 2015/616- 2015/640 sayılı asıl ve ek kararın Yargıtayca incelenmesi ek karar yönünden davalılar vekili, asıl karar yönünden ise davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı banka tarafından davalı Anadolu Denizcilik Nakliyat A.Ş'ye diğer davalıların kefaletiyle kredi kullandırıldığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibinin davalıların haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davacı bankanın borç hesaplama yönteminde tutarsızlıklar bulunduğunu, banka ile Karahasan gurubuna bağlı şirketler arasında yapılan protokol kapsamında 24.03.2005 tarihinde ödenen 1.500.000 USD nin hesaplara dahil edilmediği, sonuç olarak 10.12.2004 tarihi itibari ile davalılardan Anadolu Deniz Nakliyat A.Ş'nin asıl borçlu sıfatı ile borcunun 5.617.755 USD karşılığı 7.973.987,50 TL olduğundan bu miktar üzerinde asıl borçlu Anadolu Deniz Nakliyat A.Ş ve müşterek borçlu müteselsil kefil olan diğer şirket ve şahıslar hakkında yapılan takibin iptaline, kabul edilen miktar üzerindeki kısım için açılan davanın reddine karar verilmesi istenmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, takip tarihi itibari ile asıl borçlu Anadolu Deniz Nakliyat A.Ş yönünden gerçek alacak miktarının talep gibi 4.106.410,51 TL asıl alacak, 8.053.577,90 TL temerrüt faizi, 402.670,89 TL BSMV olmak üzere toplam 12.562.667,31 TL, kefaleten borçlu diğer davalı şirketler yönünden talep gibi 4.106.410,51 TL asıl alacak, 7.587.810,12 TL temerrüt faizi, 379.390,51 TL BSMV olmak üzere toplam 12.073.611,15 TL bulunduğu, asıl alacaklara 06.12.2004 talep tarihinden itibaren yıllık %150 temerrüt faizi %5 gider vergisi yürütülmesi gerektiği ve 25.03.2005 tarihinde borca mahsuben ödenen 375.668,00 USD'lik ödemenin infaz aşamasında icra müdürlüğünce dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Kararın davalılar vekilince de adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine adli yardım talebinin (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesi ve yapılan itirazın 20. Hukuk Dairesi'nce ret edilmesinden sonra mahkemece davalılar vekilinin çıkartılan muhtıraya uymadığından davalıların temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmalarına dair 08.10.2018 tarihli ek karar verilmiş, bu ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 08.10.2018 tarihli Ek kararın ONANMASINA,
2- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 23,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 01/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy