MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 20.11.2019 tarih ve 2015/187-2019/1060 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 31.05.2021 günü hazır bulunan davacı şirket yetkilisi ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında yapılan toptancılık anlaşması çerçevesinde davacının edimlerini yerine getirdiğini ve davalıya 274.456,49 TL bedelli fatura sevk ve teslim irsaliyesi ile mevcut malları davalıya teslim ettiğini, davalının aldığı mallara ilişkin yaptığı ödemeler düşüldükten sonra 148.456,00 TL borcunun kaldığını, davacı tarafından davalıya işte kullanılması ve daha sonra iade edilmek üzere 3 adet araç verdiğini, bu 3 araç için davacının 52.000,00TL ödeme yaptığını, bu bedelinde davalı tarafından davacıya ödenmediğini, sözleşmenin taraflarca 03/10/2006 tarihinde feshedildiğini, davalının davacı tarafından teminat olarak verdiği çekleri iade etmediğini, yine davacının davalıya ödediği 39.980,00TL personel ücretinin davacıya ödenmediğini, işbu bedellerin tahsili amacıyla davalı aleyhine takip başlatıldığını, davalının takibe itirazı nedeniyle takibin durduğunu, bu nedenlerle davalının itirazının iptalini dava ve talep etmiştir.
Davalı vekili, davalı ile davacı arasında ticari ilişkinin bulunduğunu, ancak davalının davacıya borcunun olmadığını, söz konusu araçların bedellerinin davalı tarafından ödendiğini, sözleşmeye göre personel giderlerinin davacı tarafından ödeneceğini, ayrıca söz konusu personelin davacının personeli olduğunu, davacıya teslim edilmek üzere mal iadesinde bulunduklarını, davanın reddi gerektiğini, davalının davacıdan alacaklı olduğunu belirterek, karşı dava olarak fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak 10.000,00 TL'nin davacıdan tahsilini dava ve talep etmiştir.
Davacı-karşı davalı vekili, itirazın iptali davasına karşılık olarak alacak davası açılamayacağını, davacının araçlar için ödediği 52.000 TL'yi davalı-karşı davacının müvekkiline iade etmediğini belirterek karşı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; taraflar arasındaki ihtilafta 03/10/2006 tarihli sözleşme hükümlerinin uygulanması gerektiği, tüm dosya kapsamına göre davacı tarafın 28/02/2006 ile 09/10/2006 tarihleri arasında davalı tarafa kestiği 9 adet fatura karşılığı KDV dahil 274.456,59TL mal satışı gerçekleştirdiği, davalının iade iddiasına konu malları iade ettiğine dair iddiasını ispatlayamadığı, araç bedeline yönelik talep yönünden yapılan incelemede; 03/10/2006 tarihli sözleşmenin 6.maddesi nazara alındığında 200.000,00TL'lik ciro hedefine ulaşıldığının tespit edildiği, bu nedenle sözleşme gereği üç aracın da davalı tarafta kalması gerektiği , davacının personel giderlerine yönelik talebi hususunda yapılan incelemede; 03/10/2006 tarihli sözleşmede bu konuda hüküm bulunmadığı, ancak ücretin davacı tarafından ödenmiş olmasının bu hususta taraflar arasında bir anlaşmanın bulunduğunu gösterdiği, sözleşmeye göre çalışan durumunda bulunan Kemal Oğur'a davalı şirketten tahsilat yapılması yetkisi verilmesinin de davacı ile çalışanlar arasında bir sözleşme ilişkisinin varlığını gösterdiği,buna göre ücret ödeme konusunda sözleşmeye göre bir yükümlülüğü bulunmayan davacının yaptığı ödemeleri davalıdan istemesinin mümkün olmadığı, davacı tarafından davalıya teslim edilen mal bedelinin 274.456,59TL olduğu, davalının toplam ödemesinin 251.200,00TL olduğu, ödemenin mahsubu ile kalan 23.256,59TL yönünden itirazının iptaline karar vermek gerektiği, karşı dava yönünden yapılan incelemede; taraflar arasındaki 03/10/2006 tarihli sözleşmenin 10.maddesinde kullanılacak 3 araç nedeniyle karşı davalının her bir araç için 03/10/2006 tarihinden Şubat 2007 tarihine kadar davalı karşı davacıya araç başına 800,00TL kira bedeli ödeyeceğinin kararlaştırıldığı, sözleşme hükümlerinden bu bedelin bir araç için olduğu anlaşılmakla ve 3 araç için 3 x 5 x 800,00TL =12.000,00TL karşı davacının alacağı olduğunun tespit edildiği, gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davacı -karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı- karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı- karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 527,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı - karşı davalıdan alınmasına, 03.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.