MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.11.2019 tarih ve 2019/66-2019/1142 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı ile davalı banka arasında 09.09.2013 tarihli genel kredi sözleşmesinin imzalandığını, bu sözleşme kapsamında davacının ticari kredi kullandığını ve tüm taksitlerini ödeyerek borcu kapattığını, ancak davalının haksız ve hukuka aykırı olarak komisyon ücreti adı altında çeşitli tahsilatlar yaptığının anlaşıldığını, bunun üzerine ihtarname gönderildiğini ancak sonuç alınamadığını belirterek, davalı banka tarafından haksız olarak komisyon ücreti adı altında tahsil edilen 9.345,21 TL'nin kesintilerin yapıldığı tarihlerden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı ile yapılan genel kredi sözleşmesinde komisyon masraflarının müşteri olan davacıdan alınacağının belirtildiğini, tacir olan davacının sözleşmeyi kabul ettiğini, komisyon oranının makul olduğunu ve ilan edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporuna göre, davalı bankanın davacıdan 9.345,21 TL komisyon ücreti tahsilatının makul düzeyde olduğu, taraflar arasındaki sözleşme ve yasal hükümlere uygun olduğu, mevzuat gereğince komisyon ücreti alınacağının usulüne uygun şekilde ilan edildiği, dolayısıyla davalı bankanın tahsilatının haklı olduğu ve davacının bu bedelin iadesi talebinin yerinde olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.