MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Elbistan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.03.2020 tarih ve 2019/41 E. - 2020/56 K. sayılı kararın adli yardım talepli olarak Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı tarafından davalı aleyhine faturalara dayalı olarak girişilen icra takibinin kısmi itiraz sonucu durduğunu, davalı borçlunun itirazında kısmi ödeme defi'nde bulunduğunu, iddiasını yazılı delille ispat etmesi gerektiğini ileri sürerek, kısmi itirazın iptali ile takibin devamına ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davacıya olan borcunun bir kısmını davacıya mal iade ederek, kalan kısmını da nakit olarak ödediğini, davacıya borçlu olmadığını, bilakis davacıdan alacaklı olduğunu belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davacı tarafından davalı aleyhine faturadan kaynaklı alacağın tahsili için takip başlatıldığı, davalı borçlunun akdi ilişkiyi kabul edip, ödeme ve bir kısım malların iade edildiğini belirterek borca kısmi itiraz ettiği, bu durumda ispat külfetinin davalıda olduğu, davalı tarafından dosyaya sunulan Vakıfbank Elbistan Şubesi’ne ait, 15/02/2008 keşide tarihli, 11.500,00 TL tutarlı çekin keşide tarihinin icra takibinin dayanağı 2009 yılına ait faturaların tarihlerinden önce olduğu, bu nedenle çekle yapılan ödemelerin takip konusu alacaktan mahsubunun doğru olmadığı, davalı tarafından sunulan iade faturasının tek başına malın iadesini ispatlayamayacağı, ispat yükü üzerine düşen davalı iddiasını ispatlayamadığından davanın kabulüne, davalının Elbistan 1. İcra Müdürlüğü’nün 2011/2172 esas sayılı dosyasına yapmış olduğu kısmi itirazın iptaline ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Kararı, davalı adli yardım talepli olarak temyiz etmiştir.
1-HMK’nın 334/1 maddesine göre dava dosyası içerisindeki davalının mali durumuna ilişkin bilgi ve belgeler uyarınca, davalı ...’ün adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
2-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...’ün adli yardım talebinin kabulüne, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 1.078,58 TL temyiz ilam harcı ile 292,10 TL temyiz başvuru harcının HMK 339. maddesi gereğince karar kesinleştiğinde adli yardımdan yararlanan temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 16.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.