MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19.02.2018 tarih ve 2016/479 E- 2018/53 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 29.11.2019 tarih ve 2018/1658 E- 2019/1226 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2015/47137 sayılı “GRAND SAVON HOTEL” ibaresinin 43. sınıfta tescili için TPMK'ya başvurduğunu, davalının 2003/17205 sayılı "SAVON" markasını mesnet göstererk başvuruya itiraz ettiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı'nca davalının itirazı haklı bulunarak 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi uyarınca başvurunun reddine karar verildiğini, müvekkilince bu karara YİDK nezdinde itiraz edildiğini, YİDK tarafından müvekkilinin itirazının reddedildiğini, taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, görsel, anlamsal ve işitsel olarak farklı olduğunu, Grand ibaresinin markaya ayırt edicilik sağladığını, markaların hitap ettiği tüketici kitlesi tarafından rahatlıkla ayırt edebilecek nitelikte olduğunu, Savon ibaresinin uzun yıllardan bu yana müvekkili şirketin ticaret unvanı olarak kullanıldığını ileri sürerek YİDK’nın 29.09.2016 tarih ve 2016-M-9479 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, davacının kötü niyetli olarak marka başvurusunu yaptığını, kullanımının haksız rekabet oluşturacak şekilde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının "GRAND SAVON HOTEL" ibareli marka başvurusuyla davalı firmanın "SAVON+şekil" ibareli markası arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, her iki markada asli unsurun "SAVON" şeklinde ibarenin ön plana çıktığı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalı firmanın markası arasında ortak SAVON ibaresini gördüğünden işletmesel bağ olduğu algılaması oluşabileceği, bu açılardan taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki iltibas koşulu oluştuğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi'nce; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy