MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 25. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 2015/35-2015/85 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Taraflar arasında görülen davadan dolayı mahkemece verilen görevsizlik kararına karşı davalı tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuş, Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 13.04.2016 gün, 2015/18210 Esas- 2016/6542 Karar sayılı ilamıyla görevsizlik kararının onanmasına karar verilmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin onama ilamına karşı bu kez davalı tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuş, Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 02.04.2018 gün, 2016/16082 Esas-2018/1703 Karar sayılı ilamıyla, HUMK’un 440/III-3.maddesi gereğince görevsizlik kararlarının onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay Kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağından karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir. Akabinde, davacı vekilince mahkemeye hitaben verilen 20.06.2018 tarihli dilekçeyle dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi talep edilmiştir.
Mahkemece, verilen görevsizlik kararına karşı temyiz yoluna başvurulduğu, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 13.04.2016 tarihli ilamı ile kararın onandığı, karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine talebin reddine karar verildiği, ret kararının davalıya 11.05.2018, davacı vekiline 14.05.2018 tarihinde tebliğ edildiği ve mahkeme kararının 02.04.2018 tarihinde kesinleştiği, ancak davacı vekilinin dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi için 20.06.2018 tarihinde yasal süre geçtikten sonra dilekçe verdiği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.
Ek kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, ek karara yönelik davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ek karara yönelik davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy