MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19.02.2019 tarih ve 2017/220 E- 2019/124 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 24.06.2020 tarih ve 2019/659 E- 2020/596 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı banka ile dava dışı borçlu ... arasında 18.11.2014 tarihli genel kredi sözleşmesi imzalandığını, davalının da bu sözleşmeyi müteselsil kefil sıfatıyla imza attığını, sözleşmeye istinaden borçluya krediler kullandırıldığını, borçlunun kredilere ilişkin taksitlerini ödememesi üzerine hesap kat ihtarnamesi gönderildiğini ancak borcun ödenmediğini, bunun üzerine başlattıkları takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin icra takibinin dayanağı olan 18.11.2014 tarihli genel kredi sözleşmesine kefaletinin bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davaya konu taksitli kredi sözleşmesi kapsamında kefaletinin olmadığı bu nedenle sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve davalının imzasını havi kefaletnamede sadece 22.11.2013 tarihli genel kredi sözleşmesinden bahsedilip, davalının anılan genel kredi sözleşmesi kapsamında doğmuş ve doğacak bulunan tüm borçlardan sorumlu olduğunun belirtilmesine, huzurdaki itirazın iptali davasına konu borcun ise asıl borçluyla davacı arasında imzalanan ve davalının kefaleti bulunmayan 18.11.2014 tarihli genel kredi sözleşmesinden kaynaklanmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 31.05.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy