MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 12.01.2017 tarih ve 2015/601 E. - 2017/39 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.06.2020 tarih ve 2017/4657 E. - 2020/980 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı ile davalı arasında üç adet taşınmazın satışına dair 14.02.2014 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmenin 5.ğ maddesi gereğince davalının taşınmazları devir almaması nedeniyle davacı lehine tahakkuk eden 175.000,00 TL cezai şart alacağının tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, devir tarihinde taşınmazlar üzerinde kadastro uygulamaları devam ettiğinden davalının ediminin gerçekleşmediğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamı göre; taraflar arasında imzalanan 3 adet taşınmazın satışına yönelik 14.02.2014 tarihli Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi'nin yasanın amir hükmünde belirtilen resmi şekil şartına uyulmaksızın adi yazılı şekilde düzenlendiği, resmi şekil şartının geçerlilik şartı olduğu, Yasa'nın bu maddesinde öngörülen şekle uyulmadan yapılan sözleşmelerin hüküm doğurmayacağı, geçersiz sözleşmedeki cezai şarta ilişkin hükümlerin de geçersiz olduğu, buna dayalı olarak davalının, yapılan takibe itirazında haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin HMK' nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.06.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy