MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki davadan dolayı Diyarbakır 2. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 05.09.2019 gün ve 2017/179-2019/473 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
6100 sayılı HMK’nın Geçici 3/2 maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK’nın 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, temyize konu kararın verildiği 02.10.2019 tarihi itibariyle 3.200,00 TL'dir. Dava, yolcu taşıma sözleşmesinden kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, davacı yanca 3.000.-TL maddi ve 3.000.-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 6.000.-TL’nin davalıdan tahsili talep edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüyle, 1.616,35 TL maddi ve 1.500,00.-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 3.116,35 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davalı yanca karara karşı temyize başvurulmuşsa da mahkemece davalı aleyhine hükmedilen miktarın yukarıda belirtilen Yasa hükmü uyarınca temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 14.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. 14.06.2021
Full & Egal Universal Law Academy